borsada ilk yılın maliyeti

ilk yılın faturasını en çok psikolojide ödüyorsun. komisyon, vergi, temettü stopajı falan hesapladım; en büyük gider kalemi panik satışlarımdı. yeşil günlerde kendimi finansçı, kırmızı günlerde kumarbaz gibi hissettim.

öğrendiğim şu: küçük miktarla gir, portföyün yüzde 5'inden fazlasını tek hisseye koyma. ilk yılda kaybetmek normal, aptalca kaybetmek asıl maliyet. sabırlı olan bukağıdan erken çıkarken, acele eden yüksek maliyetle elini yakıyor.

ilk yılımda öğrendiğim en pahalı ders şuydu: endeksin kendisine yatırım yapmak, tek tek hisse seçmekten çok daha az yorucuydu. bir sürü şirketi takip edeyim derken ne bilanço okumaya vaktim yetti ne de haberleri sindirmeye. sonunda elimde birbirine benzeyen, çoğu aynı sektörden on farklı kağıt kaldı.

bir de kaldıraç denen şey var tabii. ilk yıl bir iki kez kullandım, o ekrandaki kırmızı yeşil rakamların ne kadar hızlı döndüğünü o zaman anladım. iyi ki büyük girmemişim diyorum şimdi. küçük meblağlarla hata yapmayı öğrenmek, ilk yılın belki de tek güzel tarafıydı.