-
kendi adıma açtığım hesapla çocuk hesabı tamamen aynı mantık ama uzun vade farkı var burada. ben olsam içine girecek parayı beş on yıl dokunmayacağım şekilde seçerdim; kâğıt üstünde büyüsün, ihtiyaç çıktığında bozulunca kar bozulua dönüyor çünkü.
-
henüz iki yaşındayken hisse senedi aldığım yeğenim ileride bunu öğrendiğinde sevinecek mi yoksa 'enteresan niyetler' mi diyecek, orası belirsiz.
(bkz:
uzun vadeli yatırım)
-
çocuğun adına yatırım hesabı açmak mantıklı görünüyor ama velisiz hesap zaten açılmıyor, küçük yaşta bazı işlemlerde imza da gerekiyor. vergi olayında da beyanla bağlı bir sürü mesele var; uzun vadede tek varlık yerine endeks fonu mantıklı olsa da her şeyi oraya taşımak riskli.
-
18 yaşına kadar dokunamıyorsun, bu aslinda en güzel kısmı. sürekli küçük eklemeler yapıp 18-19 sene sonra bir liselinin bahçesinde varlıklı olmasını izlemek tuhaf bir sevinç vardır. ben kendi adımın hesabıyla karıştırıp portföy terimini sıçmak istemiyorum açıkçası.
ama şunu da söyleyeyim, bu işler her zaman anneye babaya durumuna bağlı. doğru ürün seti yoksa 18 kilometre kadar keçi de oluyor bunlar. veli gereken şey ariyet verilen vekilik hesabıdır. şanslı olmadıkça insanda etki etmez, bir sosyal medya silsilesi vardır en nihayetinde hepsi bu.
