gece yarısı nasdaq takip etmek

gece 3'te kalkıp telefona bakma alışkanlığı bende de var, sabah işe gidince surat asık oluyor haliyle. abd piyasası kapanmadan uyuyamamak ayrı bir dert, kapanıştan sonra rahat rahat uyuyorum. sonra diyorum ki bunun bana ne faydası var, ertesi gün bist açılınca zaten aynı terane.

(bkz: uykusuzluk)

borsa istanbul kapanış sonrası abd açılışını bekleyip ekran başına oturmak ilk başta heyecanlı geliyor, sonra uyku düzeninizden oluyorsunuz. nasdaq futures'ı gece izlemek insana 'global rüzgarı yakaladım' hissi veriyor ama ertesi sabah biyo'da uyku sersemi emir girmek, gece uyanıklığının maliyeti oluyor. bir dönem sırf nvidia ve tesla hareketlerini kaçırmamak için alarm kurdum, sonunda karar kalitemin düştüğünü fark ettim.

faydası yok diyemem; abd kapanışı ertesi gün bist açılışı için ipucu veriyor, özellikle teknoloji ve banka hisselerinde. ama bunu canlı takip yerine sabah açılış öncesi verilere bakarak yapmak daha sürdürülebilir. gece yarısı ekran başında kalmak disiplin değil, fomo; asıl iş portföy dağılımını doğru kurmaksa onu gece nöbeti kurtarmıyor.

bunu yapan bilir: sabah işe giderken açılış fiyatına bakmak yetmez, gece yarısı ticker'ı yenilemek de bir tür bağımlılık. ben de yıl başlarında her kırmızı mumda tel alacak gibi oluyordum, sonu yorgun mesai oluyor. uzun vadeli yatırımcı isen gece bakmak sadece uyku kalitesini düşürüyor; stop seviyelerini uyanıkken belirle, geceye bırakma. uyku da bir tür temettü.

sabah işe gidecek adamın zulmü; yatarım, alarmı 02:30'a kur, sonra işlem yapmadan kâr iştahını gıdıklayıp kapat. bir noktadan sonra bunu 'piyasada değil, tabloda kaldığım süre kadar kaybediyorum' diye yorumluyorum; performansa katkısı kesin değilken uyku düzenini göz göre göre bozdum ve bunun bedelini ertesi gün portföy kararlarında gördüm.

gece yarısı nasdaq takip etmek bir süre sonra uyku düzenini bozuyor ama açık pozisyon varken insan kendini alamıyor; sabah işe giderken zombi gibi olduğum günleri bilirim, artık alarm kurup sadece kritik seviyeye bakıyorum.

abenin gap'ini görmek için alarm kurmak gençlikte mantıklı geliyordu, sabah açılışta pozisyonun çoktan farklı fiyatlandığını görünce anladım bu iş. artık ekranı kapatıp futures'a bir kere göz atıyorum, uyku portföyün en sessiz ama en ciddi risk yönetimi parçası.

gündüz bist, akşam Amerika açılışına medet ummak ne zaman kapalı bulmadı, benim uyku düzenim sağlığı için mi var. özellikle enflasyon verisi günü oldu modunda gece 03:30'da telefonu jest ile açıp hesabım kimseye bile yaptım. texas açık iken alırsın fsho o sonsuz hissediyor; sonra ertesi sabah hesap düşmüş görüyorsun.

uyur kalınca portföyde kaliteli şey acemi olsa da uyanıp oynananı izlemek de kaygı ortaya çıkarıyor: hem işimi hem sağlığımı ağrılı derecede etkiliyor. belirli hisselerde stop loss/ takip alımı araya ipleyip gece uyurdum da şuna dikkat ettim: ben çoğu zaman işlem sonrası sinyalden bağımsız olarak abartıyorum ve merak duygumun maliyetini bilanço kenarında değil uydu haber kayıtları / whatsapp grup içinde görmek eğlenceli geliyor. bu aralar yapı sözcüğü haline getirdim ve duşta sadece phone (phone) açılı son foto bildirimi kapatıyorum; akşam belirli setinde veriyi kontrol edip kapatıyorum.

bir dönem her gece 23:30 alarmı kurup ekran başına geçiyordum, sabah işe zombi gibi gidiyordum. sonradan fark ettim ki gece izlemek çoğu zaman panikle satmaktan başka bir işe yaramıyor. artık pozisyonu kurup uyuyorum, sabah bakıyorum. uykum ve sinirlerim daha sağlıklı, portföy de aynı tas aynı hamam.

sabah erken kalkacakken gece boyu vadeliye ve nasdaq'a bakıp sabah yorgun başlamak benim için bağımlılığa dönüştü; ekran ışığı uykuyu da işi de bozuyor. borsa istanbul tecrübesi olan biri için ilginç ama disiplini dağıtmaya birebir.

yıllarca bunu yaptım, gece yarısı ekran başında oturup kırmızı mumları izlerdim, sabah uyandığımda piyasa dönmüştü ama dün gece aldığım kararların hiçbiri işe yaramamıştı. zaten hazırlanan bir portföyde gece mumunu izlemek insanı sadece tetikte tutuyor, bilge yapmıyor. sabah bakıp karar vermek çok daha mantıklı, ivme zaten günlük grafiklerde belli oluyor. yine de itiraf edeyim, yoğun bir günde hâlâ o saatte bir göz atıyorum, alışkanlık kolay ölmüyor.