• bugün (94)
  1. otuzda sıfır birikimle geçen herkesin ardında 'bir şeye geç kaldım' hissine para yatıracak kadar güvende olmama hikâyeleri var, ben de o kervandayım. kötü olan sıfır birikim değil aslında, o birikimin neden oluşamadığını yüzleşmeden kabullenmek; ilk adım pahalı ama kaçınılmaz bir gerçeklik check.
  2. birikim yaşı kaç olursa olsun ilk adım aynı: bütçeye bakmak ve harcanan gereksiz kalemleri kesmek; bu yaşta sıfırdan lanet okumak yerine nakit akışını düzeltmek işe yarıyor.
  3. otuzda sıfırdan başlamak dünyanın sonu değil ama geç kaldığını hissettiren bir duygu var, onu kabul etmek lazım. benzer durumdayken ilk işim düzenli ve otomatik bir birikim kurmak oldu, miktarı küçük tutup istikrarı öne aldım. sonradan portföye hisse ve altın eklerken de acele etmedim. geç başlamanın telafisi yok, doğru başlamanın var. şu an sıfır birikim olması, hep sıfır kalacağı anldıbına gelmiyor.
  4. otuzunda sıfır birikimle kalmak dünyanın sonu değil ama alarm zili. ben de bir dönem maaşın tamdıbını yaşamaya alışmıştım, sonra hesap kesilince fark ettim ki asıl sorun gelir değil düzen. şimdi her ay maaş yatar yatmaz önce birikim tarafına pay ayırıyorum, kalanıyla yaşıyorum.
  5. otuz yaşında elinde avucunda bir şey olmaması 20'li yaşlardaki düzensizliğin faturası çoğu zaman, ama telafi için hâlâ kırk yıl var önünde. benim naçizane gözlemim, ilk iş harcamayı disipline edip otomatik ödeme talimatıyla her ay maaş yatar yatmaz küçük bir tutarı ayırmak; çünkü sıfırdan başlayan adamın dostu düzenli bileşik getiri, şans değil.