• bugün (92)
  1. o ilk beyanname dönemini hiç unutmuyorum; girişimin cirosu küçüktü ama evrakların incinlığı büyüktü. gider fişlerini bir poşete tıkmıştım, muhasebeci her kalemi tek tek sorunca anladım ki düzenli tutmamak sadece zaman değil para da kaybettiriyor. keşke baştan basit bir tablo tutup ayda bir güncelleyeydim.

    sonraki yıl bunu öğrendim: muafiyet, stopaj ve beyan sınırı gibi başlıkları önceden öğrenmek insanı rahatlatıyor, çünkü sürprizle karşılaştığın yer genelde ince bir mevzuat detayı oluyor. profesyonel destek almak da girişimcinin kendi işine odaklanmasını sağlıyor; ben ilk yıl kaçırdığım için sonradan düzeltmeyle uğraştım.