otuz yaşından sonra birikime başlamak

otuz bir yaşında ilk düzenli yatırımını yapan biri olarak söyleyeyim: geç başlayan, keşke on yıl önce yapsaydım repliğini bırakıp bugüne odaklandığında işler gerçekten değişiyor. en büyük hatalarım portföysüz olmak değil; bir takvim yılı boyunca yüzde üç-dört getiri varken komşunun aldığı yıllık temettü seli yüzünden sürekli rehavete kapılıp yanlış fona geçmem oldu. istikrarın gücü, ne kadar geç başladığından bağımsız olarak faiz faiz katsayısıyla geri kapıyor.

(bkz: temettü)

atılacak en mantıklı adım, getiriyi kafaya takmak yerine düzenli katkıyla quran bir portföy oluşturmak. acı kısmı; hisse tek tek seçmeye merak sariiğin uykusuz gecelere dönüşebilir, bu yüzden uzun vadeli serbest fonlar ve beraber yüzdüğün sepetler gerilimi bir tık artışta da konuyor ki bu problem değil.