-
temettü hissesi seçerken sadece 'candır' demeye bakmıyorum artık. benim önemserim: şirketin nakit yaratabiliyor olması, borçluluğun dengeli kalması ve kârın portföyü yancı hisseyle süslemeden bölüşülebilmesi. çünkü sürdürülemeyecek kâr dağıtımları transfer fiyatı gibi görünüp sonra yavaşça kesintiye dönüşüyor.
bir defa düzenli verim mesela fiyat düşerken bilinçli alınabilir bir sinyal, ama bazen sadece hissenin sıkıcı kaldığını gösteriyor. yüzde kaç temettü verdiği kadar, aynı seviyeyi koruyup kâr üretebiliyor mu demek için bilançoya bakmak farz. kendi tecrübemde rakamla hayal arasında bir yerde durmak gerekiyor.
-
temettü stratejisinde ilk baktığım şey serbest nakit akışı. kâr açıklayıp borçla temettü dağıtan bir şirketin birkaç sene sonra bunu kesmesi ya da azaltması kaçınılmaz. bu yüzden faiz ve borç yüküne, bir de dağıtılabilir kâr ile birlikte nakit nereye gidiyor sorularına bakmayı alışkanlık edindim. temettü verimi tabloları ise beni sık sık yanılttı; en yüksek rakam en sağlam hisse olmuyor, çoğu zaman fiyat ucuz kaldığı veya sürpriz dağıtım yapıldığı için öyle görünüyor.
süreklilikte ise iki üç yıla bakmak az; ben on yıllık kesme/azaltma geçmişine bakma yanlısıyım. kural: sektörel çeşitliliki bırakma. bankacılıktan aldığın bir hisse, sadece temettü verimine bakıp en sevdiğin için portföyün bütün duygusal temettü dağı klübünden yönlenirse 'çeşitlendirme işte böyle' öyküsü kısa sürede darmadağın. yüksek temettü verimine hevesle girişte sonuçları görünce 'enflasyonu bile karşılamıyor' girenler dinlemedi, ben bu filmi çok film seyirci oldum.
-
temettü denince herkes verim oranına bakıyor ama asıl sormak gereken soru şu: bu kar payı sürdürülebilir mi? çok yüksek verimli birçok firmanın temettüyü borçla ya da varlık satışıyla dağıttığı tatsız gerçeğini unutmamak gerek, bilanço okuyabilen birinin gözü takılmadan geçemez. benim en çok dikkat ettiğim şey geçmişte kesintisiz kaç yıl dağıtılmış ve nakit akışı bu ödemeyi rahat kaldırıyor mu. verim + iskontolu fiyat + sağlam nakit akışı üçlüsü çoğu zaman beraber ilerlemiyor, bu yüzden seçimde taviz vermemek lazım.
bu tarz yatırımlarda temettüyü cebe koymak yerine bilançonun dengesine bakmak ilk adım olmalı.
bedelsiz artışları da hesaba katmak unutulunca yanlış sonuç veriyor.
-
temettü verimi tek başına bir şey anlatmaz, şirketin serbest nakit akışı ve dağıtım istikrarına bakmadan girenler genelde verim tuzağına düşüyor. ben de ilk yıl sadece orana bakıp aldım, temettü kesilince anladım ki bilançoya da bakmak lazımmış.
-
sadece yüksek temettü verimine bakmak yetmiyor; şirketin borçluluğu, temettüyü kaç yıldır istikrarlı dağıttığı ve serbest nakit akışı da masada olmalı, yoksa yüksek verim tuzağına düşmek işten bile değil.
(bkz:
temettü verimi tuzağı)
-
temettü verimi yüksek diye atlamadan önce dağıtımın sürdürülebilir olup olmadığına bakmak lazım, yoksa bir sonraki sene kâr eriyip temettü de kuşa dönüyor. bir de borçluluk ve nakit akışı tarafı var tabii, bilanço bozuksa o verim sadece vitrin süsü oluyor.
bu tarz temettü hisseleri seçerken sabırlı olmak gerekiyor
bu tarz bilanço okumak öğrenilmeden olmuyor
bu tarz verim tuzağına dikkat etmek şart
-
temettüde ilk şart yüksek verim değil, sürdürülebilirlik. gördüğüm en klasik hata şu: aynı anda %10+ verim sunan ve ucuz görünen bir hisseye atlamak, sonra temettü kesilince ya da hisse bedelsiz/borç batağına düşünce aa demek. verimin sağlıklı olup olmadığını anlamadan pozisyon açmak, indirim beklerken gafllete dalm klişesi tam olarak bu.
ben seçim yaparken önce şirketin cirosunu ve nakit yaratımını, sonra borç yapısını, en son verdinin temettüyü istikrarlı büyüttüğünü kontrol ediyorum. ödeyemediği dönemlerde de borç alıp ödeyip ödemediğine, bakan da bir veri: eğer temettü sadece iyi senelerde geliyorsa bu bir gelir değil, lütuftur.
-
yüksek temettü verimi tek başına cazip görünüyor ama ödenen orandan çok kârın sürdürülebilirliğine ve borçluluk düşüklüğüne bakınıyorum artık. bir kere verimi uçuk bir hisseye atlayıp temettünün kesilmesiyle bir yılı boşa geçirdim, ders oldu.
-
temettü hissesi seçerken önce dağıtım oranına değil, şirketin o kârı sürdürülebilir şekilde üretip üretmediğine bakmak lazım; borcu düşük, nakit akışı istikrarlı, geçmişte temettüsünü kesmemiş şirketler bana daha güvenilir geliyor.
(bkz:
temettü verimi)
