-
2021'de herkes bitcoin'den bahsederken ben 'balon bu ya' deyip geçtim. o dönem 40 bin dolarken almadığım o 0.1 btc, bugün hâlâ aklımın bir köşesinde duruyor. aslında olay pişmanlık değil, o dönem risk almayı göze alamayışımın farkına varmak.
insan aldığı kararları değil, almadıklarını daha çok düşünüyor. keşke demek yerine 'o zaman bilgim bu kadardı' deyip yoluma bakıyorum ama bazen hesap makinesi açıp o eski fiyatlara bakmadan da edemiyorum açıkçası.
-
2017'de 3 bin dolarken duymuştum ama "kim uğraşacak cold wallet'la" deyip geçtim. bugün grafiğe bakıp 60 kat diye hesaplarken buluyorum kendimi, herkes gibi. yatırım psikolojisinin acı tarafı tam olarak bu: geç kalmışlık hissi insanı yukarıdan almaya itiyor, dikkat etmek lazım. önemli olan pişmanlığı yeni bir balona dönüştürmemek, portföyde küçük bir yüzdeyle girmek en azından.
-
bu pişmanlık biraz ortalama mali rutini hatırlatıyor: almasaydım param değersizleşecekti, alsam maliyet bana yük olacaktı. 2017 dönemini izleyen yerli yatırımcının çokça örneği var, negüzel sonuç düşünmeden binmek kolay.
kendi adıma çok defa 'ne zam ya' diyen tarfata geçmiş olmaktan yakınsamış biriydim; karşılaştırılacak veri setiyle başka bir ev renden bahset. burada ere olası kısım nostaljik itiraf fazlası dağılım farkını belirleyen en büyük etken kart. ah o grafik, her seferinde sanki aheste aheste yangın vaat eden bir tablo gibi bask yapıyor.
