-
enflasyon muhasebesi denilen şey aslında şirketlerin bilançosunu gerçeğe döndürme işi. nominal olarak kâr gösteren bir şirket, parasının değer kaybını hesaba katınca aynı kârı göremeyebiliyor. yani kâğıt üzerindeki büyüme çoğu zaman enflasyonun ardında kalıyor.
bunu çözerken envanter değerlemesi, amortisman farkları derken bilanço epey karışıyor. yatırımcı olarak ben bunu bir uyarı sinyali gibi görüyorum: temettü verimi yüksek görünen şirketin tablosuna bakmadan sevinme, çünkü rakamlar kalem kalem yeniden hesaplandığını söyledi hep.
-
enflasyon tasfiye hesabı, faiz ve şirket karında enflasyon payını düştüğünde gerçekte ne kalıyor diye düşünmenin en sağlam yolu. faiz yüzde elliyken reelde hazine bulmuş gibi bakıp sonra kurdaki zıplamayla hayal kırıklığı yaşamam birkaç dönem tekrarlanmıştı. rakamları reel bazda karşılaştırmayı, nominalde yüz lirayı hesap görüp alttan alta yüz liranın suyunun çekildiğini fark edince düzeldi. bunu yapmaya başladıktan sonra hesap dökümününe daha az üzülür oldum, gerisi de fal bakmak gibi zaten.
-
portföyü nakde çevirirken nominal kâra bakmak yanıltıcı, enflasyonu düşünce gerçek getiri eksiye dönebiliyor. tasfiye tarihini ve o günkü enflasyonu yan yana yazmak, üç yıl sonra o kararı doğru mu verdim sorusuna dürüst cevap veriyor.
