otuz yaşında birikime başlamak

28 yaşında ilk cumhuriyet altınımı aldığımda 3 ay kira taksidi ödemek zorunda kalmıştım, başlangıç gerçekten acı oluyor. bu yüzden geciken her yıl sadece hesabı büyütmüyor, aynı zamanda cesareti de eritiyor, ne yazık ki panik yerine sadece bir kartla açılış yapmak bile yeterli bir şeyden başlamak.

geç kalmışlık hissiyle başlayıp aslında otuzun hâlâ erken olduğunu anladığın dönem. bu yaşta esas mesele getiri değil tasarruf oranı; ayda kenara atabildiğin tutarı artırmak, on yıl sonraki portföyünün çoğunu belirliyor, ben bunu deneyerek öğrendim.

kimseye '30 yaş çok geçmiş' diyenin ağzına bakmayın; 40 yaşında sıfırdan portföy kuranları tanıyorum. önemli olan miktarın küçüklüğü değil, ilk ay savurgan alışkanlıklardan kurtulup 3-4 bin lirayı otomatik talimata bağlaman. bileşik getiri için 25-30 yıl hesap yaparsan mevduatın sana reel çöp bırakacağını, endeks fonunun ise ilk yıllarda can sıkıcı görüneceğini bilmelisin. ben 31'de başladım, ilk iki yıl sıfır getiriyle kavga ederken neredeyse vazgeçiyordum; şimdi iyi ki devam demişim dedirtiyor.