panikle satıp altından tekme yemek

endeks ya da kur düşerken ekran başında oturup 'bu daha da gider' diye satıyorsun, iki gün sonra aynı varlık yukarı dönüyor ve sen al bakalım nereden alacaksın diye cevap bekliyorsun. satmadığında pişman, satında da pişman oluyorsun, yani pişmanlık tek taraflı değil.

bunu en az iki defa yaşayan biri olarak söylüyorum: panik satış sinyali değildir, sendromdur. haber akışı, sosyal medya gürültüsü hepsi algını bozar. ben artık kimsenin g*t korkusunun portföyüm karamasını isteyen insanım. satıp altına tasar çizilmesin diye kuralım var: panik günü işlem yok, bir asla çizgilisat belirsiz önemlisi kaçar.

endişeyle satıp iki hafta sonra aynı yerden geri dönen ben, komisyonu ve vergiyi sırtlanıp bir de üstüne yüksek fiyattan kuyruğa girmenin acısını çektim. bu yüzden panik anında ekrana bakmamak, kurala bağlı kalmak hâlâ en zor ama en kârlı tarafta durmak.