panikle satınca gelen pişmanlık

endeks kırmızıya döndü diye stopaj derdine düşmeden tabana yakın satmak, sonra iki hafta sonra aynı hissenin toparlanmasını izlemek kadar sinir bozucu az şey var. benim en büyük zararım hep panik satışından geldi, alım tarafından değil. düşüşte satmak aslında zararı realize etmekten başka bir şey değil, psikolojik eşik meselesi. keşke o gün ekranı kapatsaydım.

(bkz: panik satışı)

endeks yüzde beş düştü diye panikle tüm portföyü boşalttım, iki hafta sonra hisse eski seviyesinin üzerine çıktı; zararı ekranda değil, sonradan için için çektim.