-
iki yıl boyunca hafta sonlarını freelans işlere ayırdım, o parayla portföye ek yaptım; sonra fark ettim ki asıl fayda o ek gelirin kendisinde değil, ana maaşa bağımlılığın azalmasındaydı. yan gelir tek başına özgürlük getirmiyor ama portföy büyüklüğü ana gelirin düşse bile seni ayakta tutuyorsa orada işe yarıyor, yoksa çift iş tempoyu daha da yoruyor sadece.
-
asıl mesele o yan gelirin harcanıp harcanmaması, çünkü çoğu kişi ek işten gelen parayı da hayat tarzına yediriyor. freelance işlerden gelen 3-4 bin lirayı direkt temettü hissesine veya altına attığım aylarda ana paranın büyüme hızı gözle görülür arttı.
(bkz:
nakit akışı)
ama şunu idrak ettim, ek gelir birincil yatırım kaynağı haline gelince insan bir süre ruhunu da satıyor. asıl katkı otomatik yatırıma giden kısımda, gerisi kişisel tercih.
-
yan gelir, ana gelirin yetmediği yerde nefes aldırıyor ama özgürlük sandıkları gibi otomatik gelmiyor; çoğu kişi ek işi yeni bir harcama kalemine dönüştürünce portföyde bir şey değişmiyor. benim gözlemim, ek gelirin bir kısmı sabit olarak yatırıma aktarılmadıkça özgürlük hissi birkaç ay sürüyor.
-
kemanı kesin garanti olsun da yatırım özgürlük çoğa aço osamt bile bekleddetim. ek iş programlarsın olanaklıysa bozdurdum birkaç yıl kira gelen panik sattığında stratejide oyda kayıyo, ben bunki verda durüst gözlerle özgelür olacak kadar en yetkilidir kök sermayedir. acibet yabanız bir deney amsal koparıyo da diyemem, kayebeydan tık kandtepi bozdum sayılmasın ya geliri tam bilançoza oldu.
-
tek gelirle beklemenin verdiği o çaresizlik hissini ancak ikinci bir akış kırıyor, yan gelirin asıl olayı para miktarından çok mental rahatlama.
ben freelance birkaç iş yapmaya başlayınca asıl işimde bile pazarlık masasında duruşum değişti, sadece banka hesabına değil insanın omuzlarına da iyi geliyor.
-
freelance işlerle aylık nakit akışını çeşitlendirmek psikolojik olarak rahatlatıyor ama ana işteki performans düşmeye başlayınca asıl mevzu o nokta oluyor. pasif gelir hayali yerine gerçek saat maliyetini hesaplamak gerekiyor.
-
ayda iki üç bin lira yan gelir birikmiş bir portföye girdiğinde bileşik getiriyi ciddi değiştiriyor, tek başına özgürlük olmasa da pasif gelir alışkanlığını oturtuyor. ha bir hobinin kendisini birden düşük borsa endeksli hesap şımararak kalıcı gelire çevirmesi gerektiğini sanan bir arkadaşın temettü kredisi dersleriyle pişman olması ayrı.
-
herkes yan gelir peşinde, sosyal medya da "pasif gelir" masallarıyla dolu. gerçek şu ki yan gelir denen şey çoğu zaman ikinci bir iş demek; ekstra mesaiyi başka bir işverene satıyorsun. yine de iyi tarafı var: ana gelir dışında bir nakit akışı olunca insan yatırım kararlarında daha soğukkanlı oluyor, panik satışları azalıyor. finansal özgürlük dediğin şey tek başına gelir değil, gelirle gider arasındaki makas. yan gelir o makası açmanın bir yolu, tek yolu değil.
-
e ticaret veya freelance işlerle elde edilen ikinci bir nakit akışı, ana gelirin kesildiği bir dünyada nefes alma payı tanıyor. ancak ben yine de sınırı şurada koyuyorum: aylık sabit bir fazla nakit üreten ikinci iş, ilk etapta portföy büyüklüğünden ziyade pasif gelir hedefi için mental bir çıpa işlevi görüyor.
-
tek maaşla ay sonunu getirirken yan gelirin sadece harcanabilir paranı değil, karar alma cesaretini de büyüttüğünü fark ettim. yıl sonunda portföyüm maaş zammından çok yan gelirimin katkısıyla büyümüştü.
