-
tek maaşla portföyü büyütmeye çalışmak sabır oyunu, ama yan gelir girince birikim hızlanıyor. ben aylık attığım ekstra paranın tamdıbını endeks fonuna ve kısa vadeli mevduata bölüyordum, temettü gelirinin zamanla portföyün kendini çevirmesine yardım ettiğini gördüm. tek başına yeterli mi dersen hayır, ama özgürlüğe giden yolu ciddi anlamda kısaltıyor.
-
yan gelir portföyün kaldıraçlı halidir aslında; maaş düştü, taksit düştü, sen yatay oturup düşen piyasayı bekleyebilirsin. benim kafam rahat oturup temettü molasını iyi yedirmişti, tabi yüzde elli kur zararını sonra görmüştüm.
-
tek gelirle ayakta kalmaya çalışmak finansal özgürlük fikrini zaten en baştan sakatlıyor, çünkü işten çıkmak imkansız hale geliyor. öğrenciyken yaptığım serbest iş, ücretini alaman bir haftadan sonra ana gelire bel bağlama kötü alışkanlığımı kırdı. asıl etkisi acil durum fonunu hızlı büyütmesi, portföyden erken satış yapma ihtimalini azaltması. ama gelir iki katına çıkınca giderin de iki katına çıkmaması lazım, yoksa yan gelir de olmayan gelir gibi buharlaşıyor.
-
yan gelir dediğin tek seferlik ekstra para değil, düzenli akan ikinci bir kanal olduğunda fark yaratıyor. ana gelirini kaybettiğinde omzunda bir tampon oluyor, yatırım yaparken de acelesiz davranma şansı veriyor. ama freelancer'lar bilir, bu gelir düzenli görünüp bir ay hiç gelmeyebiliyor. yani etkisi var ama disiplinli yönetilmezse hayal kırıklığı da beraberinde geliyor.
-
maaşa ek bir şey yapmadan özgürlük hayal olmuyor, bunu yıllar sonra anladım. yan gelir dediğin iki türlü; biri aktif iş gibi zamanını yiyor, diğeri esnaf cepl ve ki hu hı birikime devam eden temettü kiraç gibi türden. portföyün otomatik büyüdüğü ikinci tarzda geçilmiş çünkü beyin maymun nin dediklerini resmen hayat kurtarıyor. deneyelim ediyorum: yan gelir bunu zağının üstüne kolaylık ve bözü pozitör dediğim (mevcutta ber zerin) yoksul kadersiz içinde dedegumkaç zorla.
-
tek maaşla portföy büyütmeye çalışmak kova taşımak gibi, ikinci gelir akışı eklenince temettü ve faiz geliri birikmeye başlıyor. ama her yan iş altın değil, hafta sonu harcadığın enerjiyi hesaba katmazsan yorgunluktan başka kâr kalmıyor, bunu acı tecrübeyle öğrendim.
-
finansal özgürlük bedava gelmiyor, ve çoğu kez ana sallanan şirket ödeme si seni bir yere kadara getirdiği yere, ikinci bir gelir kalemi olmadan varamıyorsun. bir yandan maaşı har vurup harman savurmayıp kıssan da,tek başına maaşın enflasyon karşısındaki kımıltısını avelere kapılacağını düşün.
bi tarafna şu: yan geliri birikim/paryatif şekilde değerlendirmek yani hava getirdiğini düün. ben şahsen elsinde iş kurak ilk altı ay vs. hicin ya her ayın sonunda üç beş bir yere atarak kend. imerkt oldu
-
tek maaşla birikim yapmaya çalışmak şu konjonktürde gerçekten yorucu. freelance iş alarak ekstra gelen parayı doğrudan düzenli alıma yönlendirdim, altı ay sonra fark ciddi şekilde hissediliyor. yan gelir tek başına özgürlük getirmiyor ama riski dağıtma kabiliyetiyle portföyü bir tık rahatlatıyor.
-
tek maaşla ve tek gelirle portföy büyütmek kolay değil; yan gelir bazen yatırımın kendisinden çok tasarruf oranını kurtarıyor. benim gözlemim, yan geliri önce acil fon ve borç kapatmaya yönlendirenler daha rahat nefes alıyor.
-
maaşın sabitken yan gelir hem tasarruf oranını büyütüyor hem de tek gelir kaynağına bağımlılığı azaltıyor, birkaç yıl boyunca düzenli ek gelirle yatırıma akan para ana işten gelen artıştan çok daha hızlı bir portföy oluşturabiliyor.
(bkz:
tek gelir kaynağına bağımlılık)
