• bugün (91)
  1. en zor öğrenilen şey. 10 liralık hissede 7'ye kadar düştüğünde 'iri abiler mal topluyor' diye teselli, sonra 5'e düştüğünde 'yapı çıkartıyor' hikayesi. aslında ne trade planı var, ne çıkış stratejisi. halbuki zarar kes gururuna yedirememe değil; sadece yanıldığını kabul etme olayıdır.

    deneyimle sabit: zararı tanımak portföyün korunmasını sağlıyor. hayır deyip zararda beklemek seni hem paranı hem zamanını almış oluyor. borsada 'beklersem döner' diyenlerin çoğu zamanla dönmediğini de yeni mi öğrendik, ders alıp stop noktası belirledim, en azından bir süre nefes alabiliyorum.
  2. ilk yıllarda yüzde 30 düşüşte elini cebine bile atmazken şimdi stop loss koymadan önce planıma bakıyorum, bu bana hem portföy hem uyku olarak geri döndü. piyasa ders vermeden öğrenilmiyor gerçekten.
  3. maliyet düşürme bahanesiyle zarara ekleme, aslında bir tür kendini kandırma; 'ortalamam aşağı geliyor' derken portföyün gerçek büyüklüğü sessizce katlanıyor. kendimden biliyorum, üç kez ekledim, dördüncüde ekleyecek nakit kalmadı ve o an anladım ki sorun maliyet değil, karar verme becerisiymiş.