acil durum fonu kurma çabaları

asgarilerle borç kapatmaya çalışma hevesiyle başladım, ilk hedef hastane ve işsiz kalma senaryoları için 3 aylık gider yastığı ayırmaktı. her kış işten eve giderken hafif boheme bir kenara 150-200 lira atmaya çalışıyorum ama ha tadilat çıkıyor, bakı yeni telefon bozuluyor, bir türlü hedefine yerleşmiyor.

bu işin kerameti zaten düzenli ve sıkıcı olmasında, kimse heyecanlı değil bu süreçte. ben yine de bozmuyorum, illa sindire sindire ödediğim bir kredi vardı ama acil durum fonunu bankada duran vadeli bir hesap yerine psikolojik bir emniyet kemeri gibi düşünüyorum. en az bir işlem ağrı tan madde birikti mi rahatlıyorum, gerisi sadece zaman meselesi.