altcoin sezonu beklerken geçen yıllar

portföyün yarısını altcoin'de tutup iki yıldır ekrana baka baka yaşlanmak da bir tür sabır eğitimi galiba. btc dominansı düşsün diye beklerken kendi saçım döküldü.

(bkz: sabır acıdır)

altcoin sezonu beklemek sabır işi ama bir yerden sonra sabır değil inat oluyor. her yıl 'bu sefer alt sezonu geliyor' diye bekleyen bir sürü insan tanıyorum ve çoğu bitcoin'in yükselişini izlerken altcoinlerinin yerinde saymasıyla kalıyor. geçen yıllar sadece zaman değil, kaçırılan fırsatlar ve yıpranan sinirler anldıbına da geliyor.

bir kısmı hâlâ umutla beklerken bir kısmı portföyünü eritip çıktı. kriptoda sezon beklemek, aslında piyasanın döngüsüne güvenmek demek; fakat herkesin o döngüden kazançlı çıktığı görülmüş şey değil. şahsen altcoinleri tamamen silmek yerine küçük bir payla izlemeyi, tüm portföyü bu bekleyişe kilitlememeyi daha akılcı buluyorum. çünkü beklerken geçen zaman, harcanan en pahalı kaynak.

her boğa döngüsünde 'bu sefer altcoin sezonu erken geliyor' diye portföyün yarısını altlara çeviriyoruz, sonra bitcoin dominansına bakıp iç geçiriyoruz. 2017'den beri aynı senaryo, sadece coinlerin ismi değişiyor. aslında mesele sezonun gelmemesi değil, bizim her seferinde aynı sabırsızlığı farklı bir grafikte tekrarlamamız.

altcoin sezonu beklemek bir nevi kamp kurup balık tutmaya benziyor. oltayı attık, kahveyi koydun ocakta, ama balık bir türlü gelmiyor. portföyün yarısı bitcoinde, kalanı üç beş yerli projede donmuş kalmış, her sabah grafiğe bakıyorsun yine aynı yatay bant.

beklentiyle yaşamak da bir tür maliyet aslında. fırsat maliyeti diyorlar buna, ben artık acı tecrübe diyorum. faiz yüksekken parayı orada tutan adam kârını alırken, senin projenin roadmap güncellemesini bekliyorsun. ne oltada durdu sokaktan geçen, ne haberi var balıkçının geleceğinden bu tarz fırsat maliyeti hesapları insana gerçekten kaybettiklerini bir bir hatırlatıyor.

2021'de aldığım bazı coinler hala cüzdanda duruyor ve her altcoin sezonu haberi geldiğinde 'bu sefer' diyorum, sonra yine hüsran. portföydeki bitcoin ağırlığını korumak lazım, yoksa altcoin rüyası insanı uyutuyor.

2017'de ilk altcoin'imi aldığımda 'bir sonraki boğa sezonunda köşeyi dönerim' diyordum, şimdi bakıyorum o boğa sezonunun üzerinden bile birkaç tanesi geçmiş. portföyün yarısı hâlâ 'yakında uçacak' diye bekleyen coinlerde duruyor, bitcoin dominance düşmedikçe o beklenti bize ekmek yedirmiyor. aslında mesele altcoin sezonunu beklemek değil, o sezonun seni de bulması. (bkz: sabretmek kolay değildir ama gerekli)

yıllardır 'bu sefer kesin' diyerek bekliyorum ama portföyün yarısı hâlâ bitcoinde duruyor, altcoinler sadece zarar yazdı. sabır denen şey herhalde tam olarak bu.

2021'den beri her ay 'bu sefer altın sezonu geliyor' diye kendimi telkin ediyorum, portföyün yarısı şu an vadeli mevduatı görse ağlar. bir yandan da o meşhur 'her boğada altlar daha sert yükselir' tesellisiyle grafiklere entry'siz bakıyorum, sanırım bir süre daha eski alış fiyatlarımla yaşamaya devam edeceğim.

2021'de 'bu sefer sezon bu sefer' diye aldığım altların çoğu hâlâ ilk aldığım fiyatın yarısında. grafiğe bakıp 'yakında' demekle geçen yıllar portföyde birikirken bir şey öğretti: beklenti de bir maliyet. hele o dönem faizde dursam ne olurdu diye hesap yapınca insan biraz bozuluyor.

yine de tamamen kötülemiyorum, btc dominansı düşmeden altların ciddi koşmadığını tecrübeyle gördüm. ama sezon beklemek bir strateji mi yoksa bahanesi mi, ondan hâlâ emin değilim. sabır güzel şey de boş sabrın faturası ağır.

2021'de aldığım üç altcoin hâlâ portföyde aynı yerinde duruyor, sadece rakamların önündeki sıfır sayısı değişti. sabır en zor kazanç diyorlar da bu sektörde sabrın da bir raf ömrü var sanki.

(bkz: altcoin sezonu ne zaman)