-
bireysel emeklilik sistemine 8 yıldır para yatırıyorum, devlet katkısı olmasa muhtemelen çoktan çıkmıştım. şu an biriken tutara bakınca enflasyon sonrası reel getirinin vasat olduğunu görüyorum ama katkı payı ve fon seçimini doğru yaptıysan en azından birikim disiplini sağlıyor. yani evet işe yarıyor ama 'zengin ediyor' diye düşünen yanılır, zorla tasarruf aracı olarak görülmeli.
-
bes'i on yıl civarı ödedikten sonra çıkan biri olarak söylüyorum: uzun vadede kesinlikle işe yarıyor ama o 'uzun vade' kısmı psikolojik bir sınav gibi. her ay hesabımdan sessizce eksilen para ilk yıllarda hiç büyümüyormuş hissi veriyor, sonra bileşik etki devreye girince insan şaşırıyor. vakıf katkı payı olmasa bulanık bir boşluk olur, ama zaman ve düzenli katkı işin komutunu değiştiriyor. sadece çıkarken vergi tarafını iyi hesaplamak lazım, ben ilk sene çıkıp pişman olduğum için ikinci kez daha bilinçli başladım.
-
bes uzun vadede ise yarar, ama tek başına değil. devlet katkısı %30 ve stopaj gibi unsurların yıllık etkisi ciddi, bu da özellikle banka hesap ve devlet tahvilinde bırakılan paraya göre avantaj sağlıyor. sistem sigortayı kendimin ayırdığından bir kara delik değil.
ama bunu dezenformasyondan ayıramam, eğer kendi fon seçimini getirmiyorsan hep mevduat kadar bir gelir bekleyebilirsin. fon yönetim ücretleri var. bes geliyorsa hükümetin verdiği vergi indiriminin nimeti var, ama erken çıkışta o nimet bozuk. kural basit: bu para on yıl dokunmayacak param olacak, sonuncu plana tükürük etmeyeceksin.
-
ben 8 yıldır düzenli ödüyorum; hesabı geçenlerde inceleyince fon getirisi ile fon giderlerini yan yana koydum, net rakam düşündüğümden zayıf. yine de devlet katkısını hesaba katınca uzun vadede anlamlı olabiliyor; sadece körü körüne ödemek yerine fon dağılımını ara ara kontrol etmek gerekiyor (bkz:
birikimli hayat sigortası)
-
bu başlık defalarca açıldı, bende şu çıkarım oluştu: sistem kendisi sihirli bir birikim aracı değil, kişisel disiplin ve doğru fon seçiminin üzerine kurulu bir çerçeve.
devlet katkısı fon kesintilerini götürürse geriye kayda değer bir reel getiri kalmayabiliyor, düzenli kontrol ve ortak maaliyet hesaplaması yapmadan emekli olunca rakam beklediğinden kötü gelebiliyor. kimin kârlı çıktığı o vaadi verilenden değil, sabırdan geçiyor; o yüzden hesabı erken elden bırakmamalı.
-
bes'i yıllara yayarak büyüten tanıdıklarım var, portföy kalitesine göre beş on senelik getirileri kabul edilebilir düzeyde. ama yıl her dönüşünde 'şu kadar şu kadar kazanmışsın' derler, paranın gittiği sistem yatırım derken emeklilik kitabı gibi amortisma dönüşüyor. yüzde yirmi beş devlet katkısını takibe alıp, seçtiğin fonları döviz, altın ve endeks ile çeşitlendirirsen bes yararlı bir araç olabilir. ama tek başına koyup belirtilen tarihe kadar unutursan, iş bilmezliğin faize kurban gider.
-
bireysel emeklilik sisteminin en güzel yanı devlet katkısı, en kötü yanı ise o katkının hemen eline geçmemesi. uzun vadede sistemden çıkmadan sabreden için ciddi bir birikim olabiliyor ama erken bozunca kesintiler ve vergi avantajını kaybetmek can yakıyor.
-
kendi adıma 8 yıldır bir bes hesabı tutuyorum ve son iki yılı ciddi şekilde düşündüm. devlet katkısı var, ödeme %30'u bulduğunda ciddi bir ivme oluyor ama fon seçimleri kötüyse uzun vadede beklediğin bereketi vermiyor. ben ilk yıllarda sadece standart emeklilik fonundaydım, enflasyona ezildiğini görünce değiştirdim; şu anda hisse ağırlıklı bes fonu kağıt üstünde kayda değer getiri sağlıyor.
sistemden çıkmadan gözlem: avantaj erken giriş ve düzenli ödemede; dezavantaj ise genelde kısa vade planlayanlar için akıl karıştırıcı oranlar. kısaca 5 yıldan kısa sürede dokunmayacaksan mantıklı, parayı sürekli hareket ettiren biriysen sıkıntı çıkartabilir.
-
son 10 yıllık bes getirisine bakınca devlet katkısını çıkar, stopajı düş, enflasyonla kıyasla, ortada kalıyorsun. ama düzenli alışkanlık olarak bakarsan, hiç yatırım yapmayacak biri için 20 yılda bile fena biriktirmiyor değil. benim stretejim: bes'i yüzde 30 gibi tutup, gerisini doğrudan hisse ve altında değerlendiriyorum. uzun vadede anlamlı olur ama tek başına getirmesi imkansız gibi.
-
beş yıllık grafiğe bakınca bireysel emeklilikte kalıcı olanların kazandığı bariz. ama olay tamamen maliyet ve fon seçiminde bitiyor, aidat ve stopajı düşünce mevduattan hallice kalabiliyor. erken çıkışta yapılan kesinti zaten baştan bacağına sıktığın kurşun. sabreden için makul, panikleyen için tuzak.