borsa istanbul da ilk yıl

borsaya ilk girdiğim sene en çok öğrendiğim şey, ekranın yeşil olmasının benim zekamla ilgisi olmadığıydı. ilk üç ay her şeyi bildiğimi sanıyorsun, sonraki üç ayda piyasanın seni tanımadığını anlıyorsun. endeks iki gün düşse panikleyip satan, iki gün çıksa kaldıraca abanan birine dönüşüyorsun. zamanla öğreniyorsun ki portföyün en büyük düşmanı senden başkası değil.

ikinci yarıda komisyonların, vergilerin ve temettü tarihlerinin aslında ne kadar önemli olduğunu fark ediyorsun. günlük al sat yaparken kazandığını sandığın parayı aracı kuruma bıraktığını hesaplayınca insan bir duruyor. ilk yılın sonunda elinde kalan şey genelde zarar değil, tecrübe oluyor; tabii biraz da zarar oluyor.