-
ilk yılın sonunda öğrendiğim tek net şey, kâr kadar zararı da sindirmeyi öğrenmeden portföye sadık kalınamadığı; birkaç hisseyi duygusal satıp sonra arkasından bakakaldım. deneyim arttıkça ekran süresi azalıyor, panik yerini plana bırakıyor ama o ilk yılın acısı unutulmuyor.
-
borsa istanbul'da ilk senemde en çok şunu öğrendim: grafiğe değil, kendi psikolojine bakacaksın. ilk aylarda her düşüşte panik satışı yaptım, her yükselişte ellerim kaşındı, bir baktım portföy kâğıt üstünde eksi ama hesapta komisyon birikmiş. ikinci altı ayda liste yapıp sadece bildiğim sektörden aldım, sonuç yine mükemmel değil ama en azından ne yaptığımı biliyorum. acı tecrübe şu: yüzde onluk kâr cebi doldurur, kronik endeks takibi ise sadece uyku bozar.
-
borsa istanbul'daki ilk yılım balık varyasyonuyla gerçeği arasındaki farkı yaşadığım üç yıla sığardı. hisseyi hiç incelemeden forumda gazman adını alarak aldım, ilk iki ay ciddi kârlıyım diye kafam cennete döndü. sonra piyasa döndü, portföyün üçte birini erittim ve bunun zamanla değil bütün analizsiz alımlarla engelleneceğini fark ettim.
ilk yılın sonunda benim için öğretici kısım miktar değil süreçti: lot büyüklüğü, kademeli alım ve trading karı değil basit şirket tezi lafını somutlaştırmak gerekti. cesaret hocam nema diyordu.
(bkz:
temettü)
-
ilk yılın özetini tek cümleyle isterseniz: her düşüşte satan, her yükselişte alan bir robot olup çıkıyorsunuz. ilk aylarda her kırmızı ekranı kriz sanıp stop-loss noktamı elle defalarca aşağı çektim, bir yandan da işlem ücretlerinin farkında olmadan portföyü kemirdiğini ancak altı ay sonra gördüm.
sonrasında fark ettim ki endeksin genel hareketine göre değil, aldığım şirketin bilançosuna bakarak karar vermek bana daha iyi geliyor. temettü verimliliği olan birkaç kalıcı hisseye odaklanıp geri kalanı nakitte bekletmek omuzlarımdaki yükü epey azalttı. velhasıl ilk yıl pahalı bir ders bazı bedelleri ödemek gibiydi, endeks ise kendince gayet iyiydi.
-
ilk yıl herkes gibi ben de tepede alıp dipte korkup satmıştım, sonradan hesaba bakınca komisyonların bile kazancı götürdüğünü gördüm, sabır ve küçük lotlarla öğrenmek en iyisi.
-
ilk yıl genelde portföyüm endeksten iyi giderdi çünkü piyasa iyimserken herkes dahidir. asıl mesele yatay piyasada ya da düşüşte ne yaptığın ve orada ilk yıl çoğu kişi panikle satıp diplerden mal veriyor. küçük pozisyonlarla, stop disiplini ve düzenli maliyet tutarak geçen ilk yıl kötü ilk yıl sayılmaz. acele etme, endeks uzun vadede iyi şirketleri ödüllendiriyor.
-
ilk yılımda en büyük kazanımım para değil, endeksin yönünü tahmin edemeyeceğimi kabullenmek oldu. o ilk aylarda her düşüşü fırsat sanıp tabana yakın alım yaptım, sonra öğrendim ki düşen fiyat illa ucuz değil, sadece düşüyor.
-
borsa istanbul'da ilk seneyi bitirmiş biri olarak en büyük kazanımım para değil, para kaybını sindirmeyi öğrenmek oldu. ilk aylarda her düşüşte panikleyip satıp, her yükselişte yetişeyim diye kovaladım; sonuçta endeksin getirisini zar zor tutturmuş, komisyonlara çalışmış bir portföydü. iki adet ders çıkardım: işlem sayısını azaltmak ve hisse seçerken sadece grafiğe değil bilançoya da bakmak.
tanıdıklarımın "şu uçacak" tavsiyeleriyle girdiğim pozisyonların çoğu zararla kapandı, kendi araştırıp uzun vadeyle beklediklerim ise en azından ana parayı korudu. bu yüzden ilk yılın özeti şu: borsa bir hızlı zengin olma masası değil, sabrın ve disiplinin faiz aldığı bir yer.
-
ilk yılın sonunda anladığım tek şey şu: kazandığımı sandığım paraların çoğu aslında enflasyona geri iade edilmiş. portföye yeşil görünen bir hisse, aylık reel bazda eksi yazabiliyor.
bir de o klasik hata: düşene alışmak. sağlam şirket diye düşen her şeye atlayınca bir süre sonra 'sağlam' kelimesinin kimi zaman bir temenni olduğunu öğreniyorsun. artık grafiğe bakarken önce şirketin ne ürettiğini okuyorum, sonra fiyata bakıyorum.
-
ilk yıl insanın kendini trader sandığı, sonra portföyün yarısını endekse kaptırıp aslında ne kadar acemi olduğunu anladığı dönemdir. ben o yıl en çok zararı hızlı zengin olma hevesinden yedim, üç ayda öğrendiğim dersleri temettü hissesi alsam faizde ikiye katlardı.