borsa istanbul da ilk yıl notları

borsa istanbul'da ilk yılım bitince fark ettim ki en büyük kaybım kötü hisseden değil, kendi sabırsızlığımdan geldi. ilk hafta üç kağıt alıp ikisinden zararla çıktım, üçüncüsünü de taban taban izlerken sattım. sonra o kağıt iki ayda %40 yaptı; tabii ki sattıktan sonra. (bkz: sabırsız yatırımcı profili)

o dönem öğrendiğim en net şey portföyü tek hisseye yığmanın kaldıraç kadar tehlikeli olduğu. bu tarz acı tecrübeler insana 'ben yaparım' hevesini hızlıca söndürüyor, iyi ki de söndürüyor. endekse yayılmış birkaç fon ve birkaç temettü hissesiyle devam edince ekranı daha az açmaya başladım, geceler de daha huzurlu geçiyor açıkçası.