• bugün (95)
8 entry daha
  1. fomo aslında tam olarak şu: bir varlık hızlı yükselmiş, ekranda yeşil bar, forumda 'giden tren' muhabbeti dönüyor; sen de geç kaldım hissiyle analizi bırakıp tepeden kademeyi basıyorsun. benim yaşadığım versiyonu daha acıydı çünkü kademe falan da yoktu, tek seferle peak noktadan girivermiştim. birkaç ay sonra portföyün en yüksek maliyetli taşıyıcısı o kalem oldu ve her düşüşte 'acaba satayım mı' psikolojisi başladı. kararı duyguyla verince bilinç devre dışı kalıyor.

    olayın özü, piyasade gerçekleşen hareketle senin hissettiğin korkunun aynı şey sanılması. fiyatlar ne zaman agresif yükselse 'kaçırmayayım' baskısı artıyor ama fırsat de her zaman farklı görünen yerde çıkıyor. ben kendime basit bir fren ayarı koydum: aceleyle aldığım her sefer portföyün yüzde küçük bir kısmıyla girdiğimi fark ettim, o günden beri önce neden alıyorum sorusunu yazılı cevaplamadan emirle buluşmaktan kaçınıyorum.