• bugün (94)
  1. faydası var ama pahalı bir öğrenme, sadece desen ezberiyle başlayınca iki destek üç direnç arasında kayboluyorsun. bence en gerçek faydası fiyatın hep haberden önce ne yaptığını, hacmin yalan söyleyip söylemediğini fark etmekte. dersine oturup günlerce mum latin ezberledim ama asıl işim trend, yatay ve break-out ayırt etmek oldu.

    tek başına gösterge değil, hikâyeyi destekleyen birkaç sinyal öğrenmek mantıklı, yoksa ekranı yüzlerce indikatörle doldurup yönü net göremediğim günler oldu. ara sırada olsa analizimin tuttuğundan çok, hesabımın sağlam durduğuna bakıyorum.
  2. grafik okumak sana kâhinlik vaat etmiyor, en azindan nereden ne kadar kaybedebilecegini hesap etmeyi ogretiyor ki bence asil kazanc bu; mum formasyonlariyla para basacak saniyordum, sonra destek diye girdigim yerden destek kirilinca ogrendim. yine de stop disiplinini canli fiyatla test etmeden tam anlamiyorsun.
  3. grafik analizi öğrenmenin en somut faydası, fiyatın nerede destek nerede direnç bulduğunu görmek ve buna göre pozisyon büyüklüğünü ayarlamak. tek başına alım satım sinyali üretmez ama körlemesine işlem yapmanın önüne geçer. ben de başlarda çizgileri sihirli formül sanıyordum, sonra anladım ki asıl fayda disiplinde: stop seviyesini nereye koyacağını bilmek bile hesabı kurtarıyor.

    teknik analizin sınırı da var; haber akışını, bilançoyu ve makro veriyi görmezden gelirsen çizgiler havada kalıyor. yani faydası var ama tek başına yeterli değil, temel analizle birlikte kullanıldığında mantıklı bir çerçeve sunuyor. bu yüzden öğrenmeye değer ama abartmadan, araç olarak görerek.
  4. iki yıl mum grafiği, destek-direnç çalıştım, sonuç şu: trendi görmek işe yarıyor ama indikatör kalabalığıyla kafayı doldurmanın faydası sıfıra yakın. en faydalısı grafiği okuyup kendi hatasını tekrar tekrar görmekti, o da ancak gerçek para koyunca oturuyor.