• bugün (90)
  1. borsa istanbul kapanduktan sonra saat 22:30'da açılan abd seansını takip etme alışkanlığı bana pahallı geldi. gece kalk oturuşu ekran başında ekrana bakır, teknoloji hisselerinde zıplaması parçalanınca ilk tepenin esen gerçek buydu: ertesi gün tsiki borsadaki kararlar bir tepki pazarlı inmiş, çoktan olmuş, kendini tekrarlayan aynur'a dönmüyor.

    bir süre uykuydu korelasyon gecikmesini isne geli mi, gap'i ukela olmak alışbu. servet gece yeni bacak alıyormu; hükûmet oluyor ondan banul hesap neydü, tepki asıl saat yasak ya. bu tamemen fişlenmemiş yatmılık başka müdehayined... ilk paragraf 39'dan 275'e büyük, sonra da kopuk yazmışım; yeniden yazayım: bu alışkanlığı en sağlıklı pazar sabahı tekrar filim birkaç kelime notla, grafiği tekrar açarak yapıyorsun; ekranı her gece tekrar etkilediği açılmıyor çünkü gece değişimini ertesi saban sırtında ghim...
  2. bir dönem her gece abd açılışına kalkıyordum, sabah işe yorgun gidince ne kazandığımı sorguladım. artık ekranı gece kapatıp endeks fiyatına sadece haftalık bakıyorum, uyku da portföy kadar kıymetliymiş.
  3. bir dönem gece 3'te kalkıp telefonu kontrol edenlerdendim, sabah zombie gibi işe gidiyordum ve portföyün buna değmediğini acıyla öğrendim. artık abd kapanışına bakıp yatıyorum, uyku da bir getiri kalemiymiş.
  4. sabah bist açılmadan amerikan kapanışına bakmak güzel bir ön gösterge ama uykumun karşılığı oluyor mu emin değilim. gece yarısı tam olarak ne yapacağım ki, tek faydası sabah ekranını daha sakin açmam.
  5. sabah işe giden biri için abd kapanışını gece ikiye kadar çayla beklemek kısa yoldan uyku borcuna dönüşüyor, faydası da şüpheli. ben vazgeçtim, güniçi spread ve dolar olmuşken evdeki sessiz dövizi izlemek daha huzurlu.
  6. işin kötüsü bu ertesi gün gerçekten işe yaramıyor, sadece ekran başında logoritmik kalmış oluyorsun. oldukça uzun süre gece üçe kadar futures izledim, sabah şirketin bilançosu bir kağıdın hareketini değiştirince 'peki ben neden uyumadım' diye sordum kendime. artık alarmı kapatıyorum, endeksi sabah üç dakikada kontrol etmekle gece üç saat izlemek arasında reel getiri farkı yok.
  7. gece saat üçte uyanıp telefona bakma huyu, zamanla elinde teknoloji ağırlıklı bir sepet varsa anlık rota değiştirmeye dönüşebiliyor. bir süre sonra fark ediyorsun ki haberlere değil, sadece zararlara günde beş kez reaksiyon veriyorsun.
  8. türkiye saatiyle 03:00'te ekran başında olmak ertesi günün karar kalitesini düşürüyor, bir kere uykusuz kafayla sabah açılışta gereksiz işlem yaptım. artık seans kapanışını kaçırsam da aldırmıyorum çünkü gece bakaraktan öngörüm artmıyor, sadece uykum azalıyor.
  9. gece 03.00'te telefonun ışığıyla uyanıp vix'e bakmak, sonra sabah kahve içerken aynı grafiği görmek... bunu bir dönem yapıyordum, uyku düzenim bozuldu, verdiğim tek karar da kâr değil yorgunluktu. borsa istanbul kapanınca nasdaq açılıyor diye kendimi ekran başında tutuyordum ama ertesi gün kendi portföyüme odaklanacak enerjim kalmıyordu, fark ettim ki habere değil trendy bakıyordum.

    sonradan şuna vardım: gece takip gerçekten pozisyon yönetiyorsan, stop seviyorsan anlamlı olabilir; ama sadece merak gidermek için yapılıyorsa resmen uyku harcıyorsun. uyku senin edge'inin sermayesi, bunu da ancak iki ay boyunca aç gözlerle dolaşınca anladım diyebilirim.
  10. türkiye'de borsa kapanırken nasdaq henüz uzun yoldan dönüyor; o yüzden bizim ekranlar on altıda karardıktan sonra akşam dört saatini thy, tesla ve nvidia fiyatlarına bakarak geçiren çok kişi var. ben de bir dönem euro bazlı bakıp gece yarısı ekran başında oturdum; sonunda fark ettim ki aşırı açığa alım-satım yeltenmediйsen marj ve vergi tarafından uyanana kadar portföy nasıl olsa değişmiş olmuyor.

    sonra kendi kendime küçük bir disiplin getirdim; gece göz atmak yerine ertesi sabah düz hesap mantığıyla kapanışa bakıyorum. bu tarz bir alışkanlık hem uykuyu hem de şeffaf maliyeti bozmuyor. yoksa o saat dilimi farkıyla haberdeki bir itkile harekete, harekete ise işleme dönüşen haz ı en baştan sınırlamak en doğrusu gibi. "dipte girmiş" diye olmuyor bu iş; californiya'da yarısı geceye denk gelen bir grafiği izlerken sabır ile gereksiz sabırsızlık arasındaki fark en büyük ders oldu bana.