-
her ay başı bu ikilemde kalıyorum. faiz tarafında reel getiri enflasyon altında erimek demek, döviz tarafındaysa kur artışı bir dönem yatay kaldı mı beklemekle geçiyor. ben şahsen portföyün yarısını tl mevduatta, kalanını dövizde tutanlardanım ama açıkçası avucum terliyor. (bkz:
reel getiri nedir)
-
bir taraf reel getiri derken diğer taraf kur korumalıdan hesabına bakıyor hep; enflasyon verisinin aylık sürprizi dışında pozisyonu belirleyen kişinin vadesi ve dolar borcunun olup olmaması oluyor gerçekte.
-
bu tartışma hep güncel çünkü ikisinin de cazip olduğu ayrı dönemler oluyor. faiz yüksekken tl mevduat cazip görünüyor ama enflasyon ancak kapı aralığından bakıyor işine; reel getiri kısmı can sıkıcı. döviz tarafında mevduat getirisi düşük ama kurdaki oynamayı ve oynaklığı da bilançoya yazmak gerek.
ben eski günlerde sadece dövizde kalıp faizin cazibesini kaçırınca beş ay bekleyip pişman oldum. şimdi oranlarıma bakınca yarı mtl, çeyrek döviz, çeyrek borsa gibi gidiyorum; ortada kalmak anlık adrenaline karşı en iyi sigorta gibi duruyor.
-
tl'nin faizi ile dövizin oynaklığı arasında kalan küçük yatırımcı, son bir yılda her ikisini de denemiş ve muhtemelen yine ortada kalmış.
-
tl mevduat faizi enflasyonun altında kalınca matematiksel olarak döviz daha cazip görünüyor ama geçmişte dövizin uzun süre yatay kaldığı dönemler bize ters köşe yaptırdı. bu işin sırrı tek enstrümana yüklenmemekte, sepete koymakta gerçekten.
-
bu tartışma aslında tek bir doğru cevabı olmayan bir risk tercihi sorusu. tl mevduatta yüksek faiz var ama enflasyon hesaba katılınca reel getiri tartışılır; dövizde ise kur oynaklığı can sıkar. geçmişe bakınca zamanlaması tutan kazanmış, tutmayan pişman olmuş. benim izlenimim ikisini de tek başına yığmak yerine denge kurmak daha az uykusuzluk getiriyor.
-
mevduat fiziki tarafta faizle birlikte reel getiri verirken döviz sessizce o mevduatın getirisini yiyor; son söylediğimde iki ayda %4 kaybettiğimi fark ettim, faiz yetişmedi. ikisini de portföyde tutup yüzdelere yıllık değil çeyrek bazlı bakmak bana daha mantıklı geliyor.
-
faiz yüzde kırkta tutulurken dövizin aynı dönemde yatay kalması kafaları karıştırıyor ama mevduatın getirisi enflasyon karşısında yine negatif, doların da reel kaybı var, yani ikisi de tam korumuyor.
-
faiz yüksekken tl mevduat cazip görünüyor ama reel getiriyi enflasyondan netleştirince manzara bulanıklaşıyor. bir arkadaşım faiz getirisinden memnunken beklediği enflasyon altında ezildiğini üç ay sonunda fark etti. döviz tarafında ise kısa vadede sert dalgalanmalar yaşansa da uzun vadede tl'ye karşı ciddi değer kazandığını günlük hayattan görüyoruz.
ben kendi adıma tek bir kalıpta karar vermekten kaçınıyorum, mevduat tarafını fırsat eşitleyici olarak kullanıp bir kısmını çeyrek altın ya da usd'ye kaydırıyorum. tartışmanın net bir kazananı olmadığı gibi portföyün tamdıbını tek bir para birimine kurmak en büyük hata. doların ara ara geri çekilmesi meraklısını terletiyor, hazırık yeşil yakandaysan yine de kafa rahat.
-
tl faizi bir ara yüzde 50 bandına çıkınca herkes haktlı olarak mevduata döndü, ama enflasyon reel getiriyi kemirdi. döviz tarafı ise sessiz sakin bekleyenleri zaman zaman güldürüyor, zaman zaman da yatay gidip sinir ediyor. ben şahsen tek bacak yerine ikisine bölüyorum, böylece hangi taraf koşarsa koşsun pişmanlık yarıya iniyor.