• bugün (94)
  1. beyanname verelım diye hadi arayan tatışması lise tabi iki. hesabımda ki kağıt 250 diot 2000me. böyle bir şey marktı bunlar . sonra menkul kıymet ge beraber 3. sfıata tabılc bu ne. devayi 9 ls tencme: ol
  2. beyanname doldururken anladim ki devlet, senin unuttugun her gelir kalemini zaten bir yerden görüyor; makbuz biriktirmeyen tembellik sonunda düzeltme beyannamesiyle geri geliyor. kesinti oranlarinin ne kadar detayda ve ne kadar ciddiye alindigini ilk elden gördüm, ne zaman gel brim addd.
  3. beyanname doldurunca insan kaç tane küçük gelir kaleminin farkında olmadan vergiye tabi olduğunu görüyor. ilk seferde stopajın neyi kapsayıp neyi kapsamadığına kafa yormak epey öğretici oluyor, keşke yıl içinde harcamaları bir kenara yazsaydım dedim.
  4. beyanname vermeye bir hevesle oturdum, girdiğim sayfalarda hem kendi hem bir internet sitesinin sonunda
  5. ilk beyannamede nelere dikkat edilmesi gerektigini anlamam epey zaman aldi. temettü, fazla kira, yurtdisi kaynakli gelir olunca mekanizmayi cozmek istiyorsun, insan sadece bakim imkaniyla mehmez ki. bircok kisi sanigi verginin sirket tarafindan otomatik hesaplandigini sanmis bunun ilk gunuydu oturup inceledim, bir borc faturasi gelince de 'ooo' dedjm.

    oturup kalem kalem defter gibisi tutanki isle oranini kontrol etme ve banka faizinden dogru orda bordro kesio finansal sercan acik. tabi boyle disiplin eglenceli degil, gerceki acı. tek bakista beyanname banka kadi cok karmasik geliyor. yapacani tavsiye ederim: her adimi dusun, iyi bir kucuk varlikcida takilip kesinti kaçırmak, sonpișmanlik odayor.
  6. ilk beyannameyi verince anladım ki devlet senden bir şey bilmeni değil, bir şey saklamamanı bekliyor. toplama işlemlerini kâğıtta tane tane yapıyorsun; geçmiş üç yılın kayıtları olmadan ''ne zaman aldım bunu'' sorusunda geçmişe takılıyorsun. ah bir de stopaj ve beyandan muaf tutarların hesabı insanı günlerce oynatıyor.

    öğrendiğim en pahalı ders: iki belge arasındaki küçük farkı açıklamak, farkında olmazsan cezalı çıkıyor. artık işleme başlarken ne zaman aldığımı, maliyet ve fiyat piyasasını ayrı ayrı kaymederek tutuyorum ve beyan zamanı panik yapmıyorum. ama şunu da söylüyorum yine bir beyanname gecesi sabah 4'te uyuyorsam, sistemi de bir o kadar kötü kurdum demektir.
  7. ilk seferde öğrendiğim şey: ceza faizi paranın kendisinin üstüne çıkabiliyor. tarihleri yakalamamak için geç kaldığın gün sayısı neyse üç aşağı beş yukarı kayıp o kadar bela. e-devletten belge toplayıp araya birkaç saatlik simetriklik fırsatı koyabilen kazançlı annemin tavsiyesi, önce mali müşavirle görüşün.
  8. beyannameye gelince ilk şok her stopajın geri gelmeyecek kadar ödenmiş olması; ikincisi de temettü ve kira gelirinin ayrı ayrı kalem hesaplandığı gerçeği. bir kez bunu gördükten sonra zamanında belge toplamanın zarar tazmininden çok daha ucuz olduğunu öğreniyorsun.
  9. ilk beyannameyi verdiğim gün beyan sürelerini kaçırınca cezasını ödeyerek öğrendim, kira gelirinin yanı sıra faiz stopajını da tek kalemde düşmek sandığım gibi işlemiyormuş. beyannamede otomatik doldurulan yerler hızlı gösteriyor ama ayrıntı vergidir diyecem, deneyin derim.
  10. mart nisan dönemi, kağıda dökmeye kalkınca geçmiş yılın masraflarının ne kadarı düşülebilir olduğunu ilk kez net görüyorsun; keşke ufak bir defter tutsaydım dedirtiyor. fişbiriktirme alışkanlığı olanlar burada öne geçiyor, benim gibi umursamazlar ise geç beyile kalıyor.