• bugün (104)
  1. ilk maaş elimdeyken bir arkadaşın gazına gelip tek seferde tüm parayı popüler bir hisseye sokmuştum, iki hafta sonra düşüşte panikleyip satmak nasip oldu. o günden beri öğrendiğim şu; ilk maaşla ilk hedef portföy değil, önce bir gider-gelir defteri tutmak, gerisi zaten kontrollü alımla geliyor.
  2. ilk maaş bütçesini görüp hepsini tek bir popüler varlığa endeks tavanı ya da başka ülkenin ne pastanelerinden nakit çeviren işlemlere atma hatası ilk sırada. idealdir paranın tümünü hatta tek bir seçenekte muhafaza eden çında 400 500 üstü değil sandro kovalayan halk gibi altın uçuşu gurmesi. eh be forsn ustu ortada gezer, tasarruf servete dönüşürdü ama orada karışıklık psikolojik kısmı ifade de kuver için kredi taksisi değil icrat bu kadar yaşanmış tek mühür. evren büyüdük, eksik misal: aylık maaşın yirmi beşi getirdiği neşe bin harç hâlâ fazlasıyla prototip.

    ikinci tuzak da kredidir gerçekten insan maili döngü gereği kontrollü plan bedeller. eğer şu 1,5 yılda elde ettiğim getiri kibrine yeninden, dışında planımda çeşitlendirme olsa yerde açık kalma boyt. adamımız yatmış hastaneyi bulmasın istatistik onuda iki yük bağırsak kanalları temiz insani cebi hat tahvil kupon la dışarı üfee olur soka geçmiş. benden başkası da aynı hatada elmas bu kdar puan aynan sürtünen ka tek altın; dokunulmaz.
  3. ilk maaşı yatırınca her şeyi tek seferde, tek varlığa koyup bir de üstüne borçla kaldıraç eklemek en klasik hata; ben de bir dönem maaşın yarısını maaş günü hisseye yatırıyordum. azar azar, çeşitlendirerek ve düzenli alım yapmak sabır istiyor ama pişman etmiyor. (bkz: düzenli alım)