otuz yaşında sıfırdan birikim yapmak

otuzunda birikime sıfırdan başlamak aslında o kadar da geç değil; önemli olan ilk yıl düzenli para koyup bileşik getirinin sabrını beklemek. benim hatam büyük kazanç hayaliyle tek hisseye abanmaktı, her ay az ama düzenli mantığına geçince portföyüm nefes alabildi.

otuzuna gelip de elinde ciddi bir birikim olmayan insanlar sıkça aynı cümleyi kuruyor: ben geç kaldım. halbuki birikimin en büyük düşmanı geçmiş değil, inançsızlık. sıfırdan başlayan biri için ilk yıl kesinlikle getiri kovalamak değil, harcama alışkanlığını tersine çevirmek olmalı. otomatik talimatla her ay maaşın belli bir yüzdesini kenara ayırmak, 'önce birikim, sonra harcama' mantığı bu yaşta artık bir lüks değil, zorunluluk.

(bkz: otomatik ödeme talimatı)

enflasyon ortamında nakit tutmanın erimesi demek, dengeyi bulmak demek; bir kısmını faizli enstrümanlarda, bir kısmını da uzun vadeli hisse veya fonlarda değerlendirmek gerekiyor. ama hızlıca telafi etmeye çalışıp kaldıraca sarılmak yerine saat gibi istikrarlı şekilde biriktiren otuzluk, kırkında genelde pişman olmuyor; bunu kendi tecrübemle söylüyorum, yeter ki ilk adımı gerçekten atsın.