yan gelirin finansal özgürlükteki payı

finansal özgürlük lafı çok havada dolaşıyor; benim için anlamı tek bir maaşa mahkûm olmamak. geceleri ufak bir ek iş ya da danışmanlıkla aylık birkaç bin lira çıkarınca bunun portföy getirisinden daha değerli olduğunu fark ettim. çünkü bu para duyarlılığımı düşürüyor ve borsada panik satışı yapmamı engelliyor.

bu tartışmada yan gelir bir kaldıraç gibi işliyor; hem tasarruf oranını yükseltiyor hem de istifa kararını daha az korkutucu hale getiriyor. az olsun düzenli olsun felsefesi buralarda kendini kanıtlıyor. tabii kaçan zamandan ve sağlıktan ödün vermemek şartıyla. yoksa özgürlük denen şey uzaktan bakınca tatlı, içine girince mesaide çalışmaktan hallice olabiliyor.

sadece maaşla finansal özgürlük kovalamak, tek kürekle yelken açmaya benziyor az çok; ana gelir sabitse tasarruf oranı da bir yere kadar şişiyor. yan gelir dediğimiz şeyin olayı esasında tüm gideri yan gelirle ödeyip maaşı yatırıma çevirme mantığı. geçen denememden kendi gözlemim: aylık yan gelir 3-4 bin tl düzeyinde stabil yakalandığında portföye ek analık ediyor, ama her ay tutturamıyorsan o parayı ciddi çubuklara bütçelemek kişiyi bozuyor.

bence yatırımcının işi yan geliri temettü ve endeks birikimiyle aynı büyüme oranına oturtmak. temettü toplamış, şirket büyütmüş biri bunun için hesaplama kolaylığı hep gider üstünü yan gelir ödüyor. dediğim gibi basit ama artık sadece tasarruf etmek değil, plan kurulu çalışıp aktıkça ilerlemek gözlüyor tam herkese.