-
tek maaşla geçinip bir de hedef koyan biri için yan gelir bazen nefes aldırıyor, ama onu da yönetmek lazım. serbest çalışmaya başladığımda ilk heyecanla bütün parayı portföye aktarmıştım, pişman oldum. yan gelirin etkisi fedakârlıkta ve düzenlilikte gizli, ekmeği tek başına asmıyor ortaya. sonuç olarak birikim hedefi varsa tüm enerjiyi oraya vermek daha mantıklı olabiliyor.
-
asgari ücretin birkaç katı kazanıp yine de borç batağında olanları görünce anlıyorsun: yan gelir asıl kazandıran değil, asıl olan ana gelirin yönetimi. yine de yan gelir, portföye eklenen her ekstra birikim gibi sabırla büyüdüğünde gerçekten fark yaratıyor, yeter ki geleni hemen harcamaya alışmayasın.
-
tek maaşla ay sonunu getirmeye çalışırken bir de yan gelir kapısı açmak, ilk bakışta yorucu geliyor ama uzun vadede dengeyi ciddi değiştiriyor. küçük bir freelance işi, temettü portföyü ya da ikinci bir gelir akışı, kaybettiğin işte sana nefes aldırıyor. finansal özgürlük dediğimiz şey aslında tek kaynağa bağımlı olmamakla başlıyor; ne kadar çok bağımsız nakit akışın varsa o kadar rahat karar alıyorsun. tabii yan geliri ana işi ihmal edecek kadar büyütürsen iki taraf da çöküyor, dengeyi tutturmak esas marifet.
-
maaşın sabitken yan gelir hem tasarruf oranını büyütüyor hem de tek gelir kaynağına bağımlılığı azaltıyor, birkaç yıl boyunca düzenli ek gelirle yatırıma akan para ana işten gelen artıştan çok daha hızlı bir portföy oluşturabiliyor.
(bkz:
tek gelir kaynağına bağımlılık)
-
tek maaşla ve tek gelirle portföy büyütmek kolay değil; yan gelir bazen yatırımın kendisinden çok tasarruf oranını kurtarıyor. benim gözlemim, yan geliri önce acil fon ve borç kapatmaya yönlendirenler daha rahat nefes alıyor.
-
tek maaşla birikim yapmaya çalışmak şu konjonktürde gerçekten yorucu. freelance iş alarak ekstra gelen parayı doğrudan düzenli alıma yönlendirdim, altı ay sonra fark ciddi şekilde hissediliyor. yan gelir tek başına özgürlük getirmiyor ama riski dağıtma kabiliyetiyle portföyü bir tık rahatlatıyor.
-
finansal özgürlük bedava gelmiyor, ve çoğu kez ana sallanan şirket ödeme si seni bir yere kadara getirdiği yere, ikinci bir gelir kalemi olmadan varamıyorsun. bir yandan maaşı har vurup harman savurmayıp kıssan da,tek başına maaşın enflasyon karşısındaki kımıltısını avelere kapılacağını düşün.
bi tarafna şu: yan geliri birikim/paryatif şekilde değerlendirmek yani hava getirdiğini düün. ben şahsen elsinde iş kurak ilk altı ay vs. hicin ya her ayın sonunda üç beş bir yere atarak kend. imerkt oldu
-
tek maaşla portföy büyütmeye çalışmak kova taşımak gibi, ikinci gelir akışı eklenince temettü ve faiz geliri birikmeye başlıyor. ama her yan iş altın değil, hafta sonu harcadığın enerjiyi hesaba katmazsan yorgunluktan başka kâr kalmıyor, bunu acı tecrübeyle öğrendim.
-
maaşa ek bir şey yapmadan özgürlük hayal olmuyor, bunu yıllar sonra anladım. yan gelir dediğin iki türlü; biri aktif iş gibi zamanını yiyor, diğeri esnaf cepl ve ki hu hı birikime devam eden temettü kiraç gibi türden. portföyün otomatik büyüdüğü ikinci tarzda geçilmiş çünkü beyin maymun nin dediklerini resmen hayat kurtarıyor. deneyelim ediyorum: yan gelir bunu zağının üstüne kolaylık ve bözü pozitör dediğim (mevcutta ber zerin) yoksul kadersiz içinde dedegumkaç zorla.
-
yan gelir dediğin tek seferlik ekstra para değil, düzenli akan ikinci bir kanal olduğunda fark yaratıyor. ana gelirini kaybettiğinde omzunda bir tampon oluyor, yatırım yaparken de acelesiz davranma şansı veriyor. ama freelancer'lar bilir, bu gelir düzenli görünüp bir ay hiç gelmeyebiliyor. yani etkisi var ama disiplinli yönetilmezse hayal kırıklığı da beraberinde geliyor.
