-
3 aylık gideri kenara koymak için bütçe yaptım, ilk ay bozdum çünkü araba arıza yaptı, bu fondan faydalanan tek taraf kuzenimin düğün takısı oldu.
-
6 ay masrafı borsadan cebime döndürmüyorum, sadece her ayın başında bütçeden otomatik olarak mevduata aktarıyorum. geçen yıl ani bir araba masrafı çıkınca eldeki nakit olmasaydı limitli kart yerine Bitcoin bozdurmak zorunda kalacaktım.
-
her ay maaştan sonra kenara attığım iki bin lira acil durum fonu diye duruyor ama dolapta çikolata, dışarıda bir davette tost falan derken eriyip gidiyor. bir kere kumbara çıkardım, şubatta elektronik sigaraya yer değiştirdi. sonra vadesiz hesaba heveslenirim diye ayrı tutmaya karar verdim; kendimi kandırmak mı emin değilim ama hiç değilimden iyidir. bakiyeye baktıkça insanın içi bir tık rahatlıyor, gerisi dayanma meselesi.
-
üç aylık gideri kenara koyayım dedim, ilk ay sonunda telefon kırıldı fon yarıya indi, ikinci ay dişçi masrafı çıktı sıfırlandı. meğer acil durum fonunun kendisi acil durum yaratıyormuş.
-
geçmişte her para bulduğumda tamdıbını ilgilendiğim sektöre yatırırdım. sonra 2020'de dehşet bir göz yaşım var, bir günde yedide birini kaybettim ve o zaman lar. şimdilerde portföyün rutubetli toplamı bu binde on altın ve altını tuttuğum aracı çeşitlendirmeye başladım, fiziki mi fon mu gibisinden.
bu oran kişiden kişiye değişir, benim gibi yaşa takılan biri için ortalama içinde yüzde 10 radyosu uygun. ama gram altın yerine fiziki tutmak, saklama ve satışta makas yüzünden cazip değil; çoğu yatırımcı için altın tahvili veya fon arz edeyim. sadece fiyat düşerken panikleyip tümünü satmamak lazım, koruma paritesi zaten kâr için değil, kefil için tutulur.
-
her ay maaş yatınca önce kenara üç beş bin atıyorum diye başladım, iki ay sonra o para bir şekilde faturaya kaynadı gitti. meğer acil durum fonu için ayrı hesap şartmış, ana hesapta duran para fon değil sadece ertelenmiş harcama.
