bitcoin i geç tanıyanların ortak hikayesi

bu başlığın hallicesi genelde şu üç aşama: ilk duyduğunda 'bu bir balon, ciddiye almayacağım', sonra fiyat ikiye katlanınca 'zaten geç kaldım, buradan alınmaz', en sonunda bir arkadaşının düğünde iPhone'la konuşup aldığı kârı anlatmasıyla FOMO geliveriyor ve tepeden giriliyor. bu ortak hikâyenin acı kısmı, aynı dersin tekrar tekrar farklı coğrafyalarda yaşanması; kimse giriş yaparken pozisyonunun kendisi için ne kadar riskli olduğunu bir türlü sorgulamıyor.

(bkz: FOMO)

benim kendi tecrübemde öğrendiğim en incitici gerçek şuydu: hangi varlık olduğundan bağımsız olarak portföyün yüzde üç-beşini ayırmadan bu oyuna girenleri enflasyon tozunda kredli kaybetti. o yüzden geç tanımış olmak utanç değil, elinde ufak kalem bilinçli sınır turarak — kripto özelinde kredili ve kaldıraçlı işlemden uzak durmak en makul yol gibi görünüyor.