fomo ile tepe noktadan almak

klasik hata spektrumunun en kıymetli safhası. x'te herkesin yeşil grafik paylaştığı, grubun 'artık sürekli yukarı' muhabbetine döndüğü gün, masa başında 'ben neden yokum' hissi geliyor ve inadına alıyorsun. aldıkça koşan bir endeks gibi görünüyor, sonra bir gün hem portföy eksisi hem ruh hali çöküşü aynı anda geliyor. en komik yer, çoğu zaman tepeye yakın aldığını kat kat iyi bildiğin halde bunu bilerek yapman.

bu alışkanlığın panzehiri sosyal medya gürültüsünü kapatmak, kendi ortalamanı ve stopum ne diye sormak ve maliyet disiplinini önce yazmak. geçenlerde ekran karşısında 'kervan tamamlanır üzülme' mazeretiyle girdiğimde, sonradan hesap defterine düştüğüm cümle 'fomo bir strateji değil, ücretli ders' oldu. acı ama tecrübe kazandırıyor; artık işlem öncesi heyecan yükcikse işlemi erteliyorum.