fomo ile tepe noktadan almak

bunu iki senede bir yapıyorum ve her seferinde aynı hatayı öğreniyorum: para bir kara delik gibi yok oluyor. hisse iki gün artınca kendimi alırken buluyorum, bir hafta sonra -%15'te koltuk altından düşeni hissediyorum. artık ne zaman tüm sosyal medya aynı isimden bahsediyorsa, uzak duruyorum bu tarzdan.

o gün ekranda yeşil çubuklar uzadıkça klavyeye yumruğumu vurup 'bir an önce girmeliyim' dediğimi hatırlıyorum. aldım ve tabii ki ertesi hafta hafif geri çekilme başladı, koltuğa yapışıp kaldım. fomo denilen duygu insana 'kaçırıyorum' hissini öyle bir empoze ediyor ki plan yapmayı tamamen unutturuyor.

sonradan ders çıkardım: tepeyi bilmem imkânsız ama pozisyonu parçalayarak girmek mümkün. o hatalı aldığım kâğıt hâlâ portföyümde, üstüne maliyet ortalaması yapmak zorunda kaldım; bunu tecrübe etmek bana bayağı pahalıya mal oldu ama en azından bir daha 'fiyata bakmadan alma' hatasına kolay düşmüyorum.

herkesin konuştuğu hisseye en yüksekten girmek sanırım yatırımcının klasik hatası, ben de bunu bizzat yaşadım. sosyal medyada çoğalan havayı alım sinyali sanınca ertesi gün portföy kırmızıya dönüyor, akılda kalan tek şey pişmanlık oluyor.