fomo ile tepe noktadan almak

bu hatayı birkaç kez yaptım ve hepsinde senaryo aynıydı: kağıt iki üç günde %15 gitmiş, sosyal medyada herkes kazandığını paylaşıyor, ben de merak edip sonradan bir giriyorum ki aldığım seviye aynı gün oradaymış biten. hep bir fiyaskoyla bitti. tam lanet demeye başlamıştım ki aslında sorunun kağıt değil, onaylanma hissi olduğunu gördüm.

şimdi en azından şu soruyu soruyorum kendime: bu giriş için prens aslında fiyat mı yoksa trending listesinde üst sırada görmek mi? fomo anıında pozisyonu ertesi paragrafta planlanmış bir limite indirmek işe yarıyor. acı tecrübe şu: tepe nokta bir sonradan gelecek olduğu için en pahalı cümle her zaman 'ben de giriyim'. ne zaman biri bunu söylüyorsa genelde elde kalanlar için ağır bir değerlendirme dönemi başlar.

fomo benim en pahalı öğrendiğim derslerden oldu; ekşi sözlük tarzı tabiriyle 'trendi gördüm, girdim, tepeden aldim' üçlüsü ne zaman yaşandıysa hep pişmanlıkla bitti. bir hisse herkesin dilindeyse benim girişim genelde son perde oluyor; endeksin göreceli tepe yaptığı dönemde ekranda yeşil çubukları görüp panikle almak, hiç bir platoya oturmadan rahatlık sağlamıyor.

sonradan kendime kural koydum: bir varlık son bir ayda aşırı yükselmişse tek seferde girmem, portföyümü birkaç parçaya bölerek ortalama maliyet yaparım. ortalamaya güvenmek tepe alımından çok daha az acı veriyor. maliyet düşürme mantığı bu işin görünmeyen kahramanı bence.