• bugün (94)
  1. borsada bir hisse ikiye katlandıktan sonra 'kaçırıyorum' korkusuyla alım yapan herkesin ortak sonu aynı oluyor, ben de dahil birkaç kez bunu yaşadım. alım kararını fiyatın nereye gittiğine değil şirketin değerine bakarak vermek gerekiyor, yoksa tepede kalan hep sen oluyorsun.

    (bkz: fomo)
  2. trend topic'lerinde herkes kâr paylaşırken ben de atladım, aldığım gün tepsiydi; sonra ekranı kapatıp zararı sindirdim. yazar ağzıyla söylersem: fomo kâr değil, sadakat primi.
  3. twitterda üç gün üst üste aynı hisse konuşulunca alım tuşuna basıyoruz, sonra da o yeşil barın aslında bizim için değil bizi bekleyenler için çizildiğini anlıyoruz. ben bunu iki kez yaşadım, artık konuşulmaya başlayan şeye girmiyorum.
  4. üç gün yeşil bar gördüm diye rakete atlayan ekip olarak en zirveden mallanıp sonra panic sale grubunda birbirimize moral vermeye çalıştık, acı ama gerçek.

    (bkz: yeşil bar)
  5. hisse twitterda uçtu diye desteyi aldım, arkamdan iki gün ağladım; tepeden alanlar sanki bir kulüp gibi, kendi başıma kalmışım o pik furyasının zirvesinde maliyetleri başka biri belirliyor gibi.