-
iki yıl direnç tepesi çizip omuz baş omuz saydım, gerçekte tek işe yarayanı destek altına stop koymayı öğrenmek oldu. getirisi büyük ölçüde disiplini cilalamakta, zarı okuduğum her yüzde birikimimi sıfırladı diyemem ama sattığım hissenin sonra coştuğunu çok gördüm.
-
grafik okumak sana geleceği söylemez ama fiyatın nerede nefes aldığını, desteğin, direncin nerede olduğunu gösterir. tek başına sihirli formül değil, temel analizi tamamlayan bir gözlük gibi düşünülsün. yalnızca çizgilere bakıp alım yapanların çoğu zaman içinde piyasada kalıcı olamıyor çünkü grafik, haber akışına ve bilançoya karşı savunmasız kalıyor.
yine de öğrenmenin faydası bence giriş çıkış noktasını ve stop-loss disiplinini kazanmakta yatıyor. bende işe yarayan kısım, hangi noktada yanıldığımı kabul edip çıkacağımı önceden bilmek oldu; bu hem portföyü hem de sinirleri koruyor. özetle grafik analizi bir kumar aracı değil, riskini yönetme aracı olarak öğrenilirse faydalı; ona tek başına kutsal kitap muamelesi yapılırsa cüzdan üzülüyor.
-
destek-direnç, trend ve hacim okuması portföy yönetiminde kör uçuşu azaltiyor, hele tek hisseye yuklendiginde. ama çizgi çekince hisse uçacak sanmak, temel veriyi hiç açmamak ve her düşüşte 'formasyon bozuldu' diye panik satmak, öğrenmenin faydasını götürüyor.
