• bugün (91)
  1. ilk maaşı alıştır benim ilk hatam bedelli ruble yerine fon alıp heyecanla giriş yapmak oldu, alırken hiçbir gr arkada mevzuya bakmamıştım. yeni başlayanların klasik günahı kaldıraçla bir ayda ikiye katlamaya çalışmak, sonu hep margin call. ipucu: ilk maaş dediğin üç bin lira bazında atılacak ders, aslında kazandığın paraya değil sonraki hamleye bakmalısın.
  2. ilk maaşla hemen 'en çok kazandıran' hisseye dalmak klasik hata, bizzat yaptım. o dönem herkesin dilinde olan bir kağıda maaşın yarısını yatırdım, iki hafta sonra taban taban izledim. acı ders şu: ilk maaşla önce acil durum fonu, sonra küçük küçük alışkanlık kazanmak gerekiyor. kaldıraçlı işlere girmek ise acemi için doğrudan intihar.
  3. ilk maaşın tamdıbını tek bir hisseye ya da arkadaşın önerdiği coin'e gömmek neredeyse bir nesil klasiği, ben de o hatayı yaptım ve zararı birkaç ay telafi edemedim. o yüzden ilk aylarda küçük başlayıp düzenli birikimi öğrenmek, tek işlemde zengin olma hayalinden daha çok getiriyor.
  4. ilk maaşımın yarısını aldığım gün bir hisseye bastım, iki hafta sonra eksiye düştüğünü görünce panikle sattım ve zararı realize ettim. o günden sonra öğrendim ki ilk maaşla yapılacak en iyi yatırım acele etmemekmiş.
  5. ilk maaşın yarısıyla, arkadaş grubunda heyecanla konuşulan bir hisseye girdim çünkü 'kesinlikle yarın tavan' demişlerdi. iki hafta sonra %20 kârı görünce hepsini satıp aynı parayla telefona peşin yatırdım, o hisseye bir daha bakmadım bile. sonradan anladım ki asıl hata o hisse değildi, maaşım bütünlüğünü kayradığı için acelesi olmayan yere, yani telefona gitmesiydi.
  6. ilk maaşı alıp da hemen borsaya dalmayan kimse yoktur sanırım, ben de o hatayı yaptım. hesabı açar açmaz duyduğum bir hisse koduna para koydum, neden aldığımı bile bilmiyordum, sadece "çıkacak" demişlerdi komşu sohbetlerinde.

    sonuç malum, ilk aylarda bakiyeyi her gün kontrol ettim, kırmızı da yeşil de beni delirdi. şimdi geriye bakınca anlıyorum, asıl hata yatırım yapmak değildi, hissenin ne iş yaptığını ve finansallarını okumadan girmekti. ilk maaşla en doğru hareket, acele etmeyip birkaç hafta piyasayı sadece izlemekti.
  7. ilk maaşı aldığım ay, sanki bir financial guru kesilmiştim. maaşın yarısını bir arkadaşımın 'bu kesin uçar' dediği hisseye gömdüm, kalanı da çok moda bir kripto paraya attım. tabii ki ikisi de ilk ayımda bana yatırımın ne olduğunu acı şekilde öğretti.

    sonradan anladım ki ilk maaşla yapılacak en mantıklı şey, o parayı 'kaybetmeyi göze alacağım miktar' olarak param parça etmekmiş. acil durum fonu kurmadan yatırıma girmek, porföyün geri kalanını panik satışa iten en büyük sebep zaten.
  8. ilk maasi alir almaz tanidik birinden duyulan hisseye girmek, arastirmayi sonradan yapmak klasik hataydi; portfoyun ilk donemi genelde teori degil, ders ucreti olarak gecermis.
  9. ilk maaş geldiğinde içindeki ses 'ben artık yatırımcıyım' diye bağırıyor; sonuç genelde sosyal medyada görülen bir şeyin peşinden gitmek oluyor. bankada tanıdığın birinin önerdiği fona dalmak, internette kısa sürede yüzde yüzü vaat eden bir hesabı denemek, ya da tamamen duygusal davranıp favori markanın hissesini almış olmak... klasikler.

    bende ilk dönem hatası, her ay sonunda elde kalan parayı 'şimdi uygunsa biraz vadeliye kamp, bir tarafını çalışır halde tut' yap komutuna verdiğim ur yanıttı halbuki adım atılması gereken en doğru şey acil durum fonu oluşturmaktı. genç yatırımcının birinci kuralı, aceleye gelmemek; ikincisi küçük de olsa düzenli bir planı uzun yıllar sürdürmek.
  10. ben ilk maaşımın yarısını 'kesin uçar' denen bir hisseye koymuştum, üç ay sonra yarısı buharlaştı. tecrübe dedikleri şey galiba bu: ilk parayla yapılan hata, sonraki yılların ders ücreti oluyor.