-
aylık ödeme 40 bin lirayı geçince 'kirada oturmak daha mantıklı' hesabı da çöküyor çünkü kira da aynı hızla artıyor.
konut kredisi faizi tek başına karar kriteri olmamalı; peşinat, vade ve kira artış beklentisini yan yana koymadan sonuç çıkmıyor.
-
başvuru anında söylenen aylık taksit güzel geliyor ama işin içine sigorta, dosya masrafı ve yıllık maliyet girince hesap tamamen değişiyor. ben kendi tablomda faizler yükseldikçe peşinatı artırıp vadeyi kısaltmaya başladım, çünkü toplam geri ödemenin şiştiğini görmek insanı soğutuyor.
bakınız: kredi maliyeti
-
dediğim ev fiyatları ile kredinin aylık taksidi masaya oturunca ben bir barem ilerlere uzaklara atmayla kalıyorum. %3 üzerine taksit kalırsa çalışma hayatımın bir parçası kiralık gibi oduyor. param olsa gidip 25 yıllık bir borcun altına girmek… dolar bazinda hesap tutunca genelde ipotekle aldığım evde ortaya çıkacak finansi düşününce bezgin bir sessizlikte uçurayim diyorum. bu iş böyle bazen maaş artışı konut faizinin peşine takılı kalıyor.
-
faizler sabit sanıp 10 yıllık plan yapmak çoğu kişinin yaptığı hata. erken kapama cezasını, sigortayı ve dosya masrafını ekleyince aylık ödemenin maliyeti ciddi artıyor. ev almak hâlâ kira ödemekten mi iyi tartışılır; benim gördüğüm odak, ödeme gücün stabilse evet, değilse zarar ettiriyor.
-
hesap yapınca sırf faiz ödemesi kiranın birkaç katı çıkıyor, bankayla ev sahibi arasında seçim yapıyorsun. oturmak için alacaksan başka, yatırım için düşüneceksen faizin bu seviyesinde hesabı defalarca kurcalamak lazım.
-
aylık ödeme tablosuna bakınca toplam geri ödemenin evin iki katına çıktığını görmek insanı soğutuyor. bankaya ödenen faizin kira giderinden yüksek olduğu senaryolarda 'ev sahibi olmak hayaldi' anlatısı biraz çöküyor. yalnız şu var ki kira da her yıl otomatik zamlanıyor, kredi taksiti enflasyonda eriyip gidiyor. kağıt kalemle bugünkü değer hesabı yapmadan karar vermemek lazım, hissiyatla hesaplanmıyor.
