• bugün (98)
  1. takvimde daire içine alınan o günler piyasa için bayram havası gibi; herkes ekrana kilitlenmiş, birileri "ne gelecek" diye anket yapıyor. gerçekte çoğu zaman karar zaten fiyatlanmış oluyor, asıl hareket metin ve açıklamalarda çıkıyor. beklentiyle uyumlu bir indirim gelince borsanın yukarı tepki vermeyip hatta düşmesi sık görülen bir durum, çünkü o haber önceden alınmıştı.

    ben bir süre karardan bir gün önce pozisyon alıp günü kaç kez yanlış oynadığımı sayamam. dövizde ve tahvilde ise asıl mesele metindeki tona bakmak: "sıkı duruş" vurgusu gidiyorsa piyasa bir adım ilerisini fiyatlamaya başlıyor. kısacası o gün tetikte olmak lazım ama kumar masası gibi değil, planı olan bir izleyici gibi.
  2. takvimde işaretli o gün portföyü iki kere kontrol ediyorum, sonra hiçbir şey yapmadan kapatıyorum; karar metnindeki tek cümlelik değişikliği kaçırdıysan piyasa zaten fiyatlamış oluyor. o günlerde ekran başında bekleyip işlem yapmak çoğu zaman sadece komisyon ödemekten başka işe yaramadı bende.
  3. takvime kırmızıyla çizdiğimiz günler. ppk saati geldiğinde piyasa telefondan bile takip ediliyor, kimse benzincideki kuyrukta bile fiyat düşünen kalmıyor. karar metnindeki iki-üç kelimenin değişmesi bile dolar, tahvil ve borsayı aniden bozabiliyor. beklentiyle gelecek arasındaki fark bir puan bile değil, bir kelime bile olabiliyor.

    bu işin garip tarafı şu: herkes piyasayı yönetmeye çalışıyor ama günü gelince yapılan tek şey binlerce defa web sayfasını yenilemek. genç yatırımcı olsam ilk tavsiyem: o gün risk limitini düşürün. zaten gün sonunda uykunuzu amacınız piyasayı avlamak değil, portföyü yolunda tutmak olmalı.
  4. takvimde en önemli günü üç anlaşılıyor: sabahta bekliyorum, öğlen saat 14:00 karar metnini okuyorum, e ben o kadar portföyü deli gibi fiyatlıyorum. en saçma olan ritüel ise iphone'nun forumda konsensüs beklentisi ile putperestlerin farklı farklı çıkması, işte orada tradable oyunu tutan ben oluyorum.
  5. haftalar önceden beklenen karar açıklandığı an piyasa zaten fiyatlamış oluyor, asıl hareket toplantı tutanağında ya da bir sonraki enflasyon verisinde geliyor. o yüzden karar günü ekran başında oturmayı çoğu zaman zaman kaybı olarak görüyorum.
  6. merkez bankası faiz kararı günleri, piyasanın dakikalarca gerilim filmi izlediği günler; geçen kararda beklentinin üstünde artış gelince döviz kıpırdadı ama borsa sanki böyleden bir miktar düşüş gösterdi.
  7. bu günler tam bilanço bir gün. saat ffder veya pzr tetiğiyle ana haber akışı sapa saya birbirini yalanlayıp altın, dolar ve tahvil arasında kuşbazlık yükseliyor. ben kabul etmeliyim ki birkaç kez o dakikalarda borsada trene atladım ve hep inmemye fırsat kalmadı. tabi buradaki sorun etmek değil, orada olduğunu görebilmek herkesin derdi.

    portföy mantığı ve beklenti yönetimi radarlı haz telaşta hesap işidir. prof hukuksuz bir faiz indirimi veya artışı beklentinin ötesindeyse vadeli sözleşmelerde spreadler açılıyor, mm gizli maliyetti sonradan. sıralanması için kurumsal terminle söylersek: fazla pozisya girip hedge hırlası eşsiz kaldığı anda 'risk yok' demle uyanı yerken bulmayın derim. bu hallerde en pusti takt şüphesiz; piyasa nereye giderse gitsin düştüğünde kalksan hiç bakmadan gelsin ve sizi bekleyen zekosunu kaçırın.
  8. karar saati yaklaşırken piyasa iyice gerginleşiyor, herkes aynı ekrana kilitlenmiş. 250 baz puan beklenirken 500 gelince bir anda her şey tersine dönüyor, ne planladıysan çöpe gidiyor. geçen sefer önceden pozisyon alayım dedim, sürpriz kararla portföyün yarısı eridi. artık özellikle karar günü hiçbir işlem yapmıyorum, oynaklık benim işim değil.
  9. takvimimde kırmızı kalemle işaretli son cuma günleri. karar öncesi ekran başında oturmayı bıraktım, çünkü ilk dakikadaki hareketler çoğu zaman tuzak oluyor. ppk metnindeki ifade değişikliğine bakmak, rakamın kendisinden daha çok şey anlatıyor bana. bu tarz günlerde işlem yapmayı azalttım, gereksiz komisyon ödemekten kurtuldum.
  10. takvimde o gün gelince piyasa bir garip oluyor, herkes ekonomist kesiliyor. karar saatinden önce borsa yatay, dolar ince ince yukarı, tahvil faizi ise bambaşka bir hikaye anlatıyor. açıklanana kadar bekleyen herkes aslında tahmin değil dilek tutuyor. pas geçtiğinde piyasa rahatlıyor, sürpriz bir indirim veya artışta ise birkaç dakikada tüm pozları ters dönüyor.

    benim acı tecrübem: karar günü kaldıraçlı pozisyonda yakalanmak. aynı gün hem üzüldüm hem de stop loss'a uymadığım için pastayı da yedim. o günden beri karar saatlerinde naçizane kenarda oturuyorum. beklenti mi veri mi, ikisini ayırt edemeyince zaten piyasa senin yerine bir şey yapıyor.