otuz yaşında sıfırdan birikime başlamak

otuz, birikim için geç değil ama kayıtsız kalırsan zor eşik. yirmili yaşlarda 'nasıl olsa zaman var' diyip hiçbir şey biriktirmeyen biri olarak otuzda hesabı açtım ve ilk ay bütçeyi görünce küçük bir şok yaşadım. doğru yol dmi patch değil, her ayın başında otomatik olarak kenara bir miktar itelemek: maaş yatınca ertesi gün hesaptan çıkmış olsun, görmeyince harcanmıyor.

uzun vadedeki sihirli şey getiriyle beraber disiplinin sürekliliği. ilk altı ay aşırı tilt etmedim, sonrasında endeks fonu ve temettü veren şirketlerde azar azar ağırlık artırdım. oran değil alışkanlık kazanıyorsun sonuçta. kimseye söz vermem ama şahsen birikimin ilk yılında görülen artış iyi bir motivasyon kaynağı oluyor; her şeyden, tek bir sefer satın alınan puandan fazlası çaba istiyor tabii ki.