bitcoin i geç tanımanın pişmanlığı

2020'de 10 bin dolardan almayı düşünüp "balon bu ya" diye vazgeçenler kulübünün sessiz üyesiyim. o zamanlar 1000 lira koysam bugün araba alırdım diye hesaplarken buluyorum kendimi ama sonra diyorum ki 2018'de 20 binden alıp 3 bine düşerken satan da bendim. bu tarz pişmanlıklar insanı yatırımcı yapmıyor, sadece hüzünlendiriyor. önemli olan geçmişi değil, portföyün bundan sonraki dağılımını düşünmek.

asıl pişmanlık uçan treni kaçırmak değil, trene binmeyip saatlerce istasyonda kendini ikna etmeye çalışmak. ben ilk bitcoin haberlerini gördüğümde "balondur elbet patlar" diye geçtim, sonrasında yüz kat artışı izlerken içim acıdı. ama pişmanlığı kumar oynamaya çevirip tepeden almak, hatanın ikinci perdesi olur.

o dönem öğrendiğim şey şu: tanımak her zaman geçmişin fiyatını bilmek değil, bugünden sonraki kısmı için makul bir ölçeklemek demeyeyim de plan kurmak. önceki çevrimin fiyat etiketleri bir daha gelmeyebilir. geç tanımak kötü hissettiriyor ama girmeyen, panikleyip de yükselişin tepesinde üstüne atlayan kişi bakımından geç tanımak daha az yakıyor.