• bugün (94)
  1. hepimiz aynı yerden geçmişiz. ilk duyduğunda 'bu ne ki' deyip geçmişsin, sonra bir bakar sindünya oradan konuşuluyor, sen hala mevduatta duruyorsun. o noktada artık fiyat almış başını gitmiş, sen geç kalmış oluyorsun.

    tamamen dürüst olmak gerekirse pişmanlığın yarısı fiyattan, yarısı da kendine kızmaktan. 'sadece şu kadarını alsaydım' diye gece hesapları dayapmışlığım var. sonradan öğrendiğim şey: geçmişteki fırsatı kovalamak yerine dengeyi öğrenmek gerekiyor, yoksa aynı hatayı başka bir varlıkta tekrarlıyorsun.
  2. "keşke o zaman alsaydım" cümlesiyle başlayan, ardından en tepeden küçük bir pozisyon alıp düşüşte panikle satmakla biten klasik hikaye; ben de o kervanın bir ferdiyim. şimdi geriye dönüp bakınca asıl kaçırdığımın fiyat değil, sabır olduğunu görüyorum.
  3. bu başlığın hallicesi genelde şu üç aşama: ilk duyduğunda 'bu bir balon, ciddiye almayacağım', sonra fiyat ikiye katlanınca 'zaten geç kaldım, buradan alınmaz', en sonunda bir arkadaşının düğünde iPhone'la konuşup aldığı kârı anlatmasıyla FOMO geliveriyor ve tepeden giriliyor. bu ortak hikâyenin acı kısmı, aynı dersin tekrar tekrar farklı coğrafyalarda yaşanması; kimse giriş yaparken pozisyonunun kendisi için ne kadar riskli olduğunu bir türlü sorgulamıyor.

    (bkz: FOMO)

    benim kendi tecrübemde öğrendiğim en incitici gerçek şuydu: hangi varlık olduğundan bağımsız olarak portföyün yüzde üç-beşini ayırmadan bu oyuna girenleri enflasyon tozunda kredli kaybetti. o yüzden geç tanımış olmak utanç değil, elinde ufak kalem bilinçli sınır turarak — kripto özelinde kredili ve kaldıraçlı işlemden uzak durmak en makul yol gibi görünüyor.
  4. hepsinde ortak bir cümle var: 'keşke bir-iki yıl önce okusaydım da alabilseydim.' küçük çeyreklerle başlama kısmıydı asıl hikâye, ama biz gezintileri önce temelli yükseklere izledik. en pahalısı öğretmeni, sonrası öyle akıllanmaya bakmıyor.
  5. hepsinde aynı cümle: 'keşke 2017'de alsaydım.' sonra o pişmanlıkla fomo yapıp tepeden alıyorlar, iki ay sonra da 'kripto zaten kumar' diye satıyorlar; hikaye hep aynı bitiyor.