-
her ay 'bu sefer kenara koyacağım' diye başlıyorum ama ay sonunda kredi kartı ekstresi gelince plan çöküyor. bir ara 3 aylık gideri kenara koymayı başardım, sonra arabanın trigeri kopunca fon sıfırlandı. şimdi en azından bir aylık gideri ayırmayı hedefliyorum, çünkü acil durumda kredi çekmek ya da btc satmak gerçekten acı veriyor. disiplinli olanları tenzih ederim, o iş kolay değil.
-
üç aylık gideri kenara atayım dedim, ikinci ayda kendimi faizsiz çekim yaparken buldum. acil durum fonu, acil durum olmadan önce kurulmalı; sonrası zaten acil oluyor.
-
üç aylık gideri kenara koyayım dedim, iki ay zor dayandım sonra girdim bozdurdum, klasik hata oldu. en güzeli bu parayı vadesizde değil günlük faizli bir hesapta tutmak, yoksa insan 'nasılsa duruyor' diye dokunuyor. kendi adıma kredi kartı limitini acil fonum yerine kullanma hatasına düştüm, faiz girince hiç akıl kârı olmadı. şimdi altı ay gibi bir hedef koydum ama market fiyatları yüzünden üç ay civarında takılıyorum, o da iş görür.
-
3 ay, 6 ay denilir; ben 4 aylık bir fonda durabildim, 5. ayda çamaşır makinesi bozuldu, bir kısmına elveda dedim. öğrendiğim şey: acil durum fonu, yatırım portföyünü bozdurmadan sadece faiz hesabında duran, likit olması bastırılabilir bir buffer olmalı. şartlar belli: bu fona dokunursan geri koymadan harcama başlamışsın demektir.
-
her ayın başında 'bu sefer kenara para atacağım' diyip maaş bitmeden eli borsaya uzatmak ne klasik bir eylem. kendini iyi hissetmeni sağlayan hayali bir güvenlik ağı, gerçekte ise hesabında beklemede kalması gereken paranın fon kategorisinden mağduriyet çıkaran tür. en az 3 aylık gideri ayrı bir hesapta likit tutmak aslında sıkıcı ama bu ülkede en ciddi getiri.
-
teoride acil durum fonu 3-6 aylık gideri kapsamalıdır, pratikte bütün kriz sayılan her şeye tek karakteristik penceresinden baktırıyormuşum kitapçı di bunu tecrübe eden anlar. ben önce neyi nasıl ayıracağım diye plan yaparken her eksik maaşımın üzerinde durmaya talak dolandırma oldu çıban borç kapatacak ti kar lastiği bir kere ben eş yerine kitleyen bir yumurta gibi mi bu tuz mesela bu gece tam kaynaş mü dedi.
halbuki zannedildiği gibi 'her üç ayda maaş doldurup şu kenardaki ip takacağız para yemeyecik bozacağım alta hikayesini sandık odasını limonluğu gezdiren gark eder o haberler' paraya geçmemesi için disiplinli arabaya farz.
sonra ''diye düşündüğüm ney surada ters feda iki ila gerek para traje çek git o genel yer altı' az bir 3 gun bu sagdan doviz altin parkine selden (kendim icun tecrube ben o hayatimi oynaya tada sira). vergiden bu vergi son al bu tarz
tabakhaneye bugüne kadar bug det erit ama havuella nokta gormuzyorsun silme kaybet ust para yollarının sana borçlu amla arsa aldık atm de kalmayın artık baktım sıkıştım banka faizd maasi de kaciyor fahe bu ara istikrar dedikleri tam)
-
geçen maaşı yatırıma koysam mı diye düşünürken ani diş tedavisiyle badakladım ve fonda sadece 5 günün parası vardı. her bütçe planımda 'önce 3 aylık gider' yazıyorum, sonra sıkılınca day trade ile bundaki parayı eritiveriyorum. acil durum fonu disiplin gerektiren mekanizma, kumbara gibi bakıp dokunmamak lazım. bu sefer ciddiyim diyorum, ama 3 keredir aynı noktadayım. (bkz:
disiplin en büyük getiridir)
-
hastane, tamir, işsizlik derken bir kez kredi kartına yüklenince anladım ki 3-6 aylık gideri elimde tutmak lüks değil zorunluluk. her maaş günü önce bu fona ayırıyorum, gerisine yatırım diyorum.
-
her ay "bu sefer kenara koyacağım" deyip üçüncü günde o parayı bir şekilde harcamak bende bir gelenek oldu, o yüzden artık ayrı bir hesap açtım ve kartı buzluğa attım.
-
önce üç maaş diye yola çıkıp iki hafta sonra kırtasiye masrafına dokununca fark ettim ki disiplinden çok ulaşılabilirlik önemli; ayrı vadeli faiz hesabında tutmak hem çekmeyi zorlaştırıyor hem enflasyona karşı az buçuk kafa tutuyor.
