• bugün (94)
  1. her ayın başında 'bu sefer düzenli birikim yapacağım' diye hedef koyup ayın on beşinde fonu bozan biri olarak söylüyorum, üç aylık gideri kenara atanı henüz görmedim. en iyi başlangıç sanırım maaş yatar yatmaz otomatik talimat vermek, çünkü elin cebe değince o para bir şekilde yok oluyor.
  2. her ay kenara üç beş kuruş atmaya çalışıyorum ama telefon bozulunca o birikmiş para kuş olup uçuyor. en az 3 aylık gideri bir kenara koymak gerektiğini söylüyorlar da bunu başarabilene helal olsun.
  3. her ay düzenli olarak kenara para atma hedefiyle başlayıp, ayın ortasında 'bu ay zaten çok gider oldu' diyerek o parayı harcama sanatı. aslında mesele para biriktirmek değil, o paraya dokunmamayı öğrenmek. kendine 'acil durum' diye bir hesap açıyorsun, sonra o hesabı görünce 'acil bir durum var mı acaba' diye düşünmeye başlıyorsun. bu tarz ikilemler yüzünden çoğu kişide fon üç ayı geçmiyor.

    (bkz: parayı elde tutma becerisi)
  4. her ayın başında 'bu sefer kenara üç bin atacağım' diye başlayıp ayın on beşinde o parayı mecburi bir masrafa yatırmakla sonuçlanan döngü. hesabımda duran acil durum fonu sandığım şey meğer bir sonraki kredi kartı ekstresine akmış, bunu da ekstre gelince öğreniyorum.