-
geçen yıl bir arkadaşın tavsiyesiyle cüzdan açtım, o zaman fiyat bugünün yarısıydı neredeyse. 'çok geç kaldım' diye diye almadım, şimdi grafiğe bakıp iç çekiyorum. aslında pişmanlık fiyatın kendisinden çok, kararı erteleyen kendi korkaklığımdan geliyor. yine de öğrendim: geç kalmak diye bir şey yok, ama kararsızlık pahalıya patlıyor.
-
o zamanlar nasılsa balon der geçerdim, üç beş kuruşla alsam bugün portföyün şekli başkaydı. geç kalmak kötü ama daha kötüsü geç kaldığını kabul edip hiç bulaşmamak.
sonradan atlayanlardan biriyim, öyle trene binmedim, binemedim. pişmanlık fayda etmiyor, tek öğrendiğim şey bundan sonra erken fark ettiğim şeylere burnumu kıvırmamak.
-
bitcoin'i geç tanımanın pişmanlığı çoğumuzda aynı, ilk duyduğumuzda 'balon' deyip geçtik, sonra grafiğine bakıp iç çektik; şimdi en azından öğrenme payını maliyet sayıyorum.
-
geçenlerde bir hesap yaptım, 2017'de arkadaşın ısrarıyla bir miktar almayı düşünüp 'bu ne ki, balon' deyip vazgeçtiğim miktarı bugünkü fiyattan hesaplayınca içim sızladı. mesele spekülasyon değil, onca yıl bir varlık sınıfını anlamadan 'saçma' diye kapatmış olmam; bunu idrak edince asıl pişmanlık kaçan fiyat değil, okumamış olmakmış diyorsun. tabi bunu kabul etmek kolay değil.
yine de dönüp dolaşıp şunu düşünüyorum; kaybettiren hiçbir zaman geç kalmak olmadı, araştırmadan fikir sahibi olmak oldu. hâlâ cüzdanımda taşıdığım o utancı, en azından bundan sonra betimleyip yatırım planıma bir varlık dağılımı dersi olarak ekledim. risksiz öğrenmek diye bir şey yok sanırım.
-
2017'de duydum, 'şişme balon' dedim, 2020'de 'bu sefer ciddi galiba' dedim, 2021'de hâlâ uzaktan izledim. şu an portföyümün %5'i bile kripto değil çünkü hâlâ 'doğru giriş yerini bekliyorum', o yer bi türlü gelmiyor. ders şu: tanıdığın ilk gün bir miktar al, sonra araştır, tam tersi değil
pişmanlık en pahalı yatırım aracıdır.
bir daha aynı hatayı yapmam ancak şimdi de tepeden girmekten korkuyorum, klasik sıkışma sendromu.
-
en çok pişman olduğum kısım fiyatı değil, aslında elli lirayla bile deneme yapıp zincir mantığını öğrenebilirdim. hatayı hikaye dinleyip almamak olarak görüyorum, ama şimdi geçmişe bakıp kara kara düşünmek de bir strateji değil.
-
2021'de 60 bin dolarken 'balon bu ya' deyip uzaktan izledim, şimdi grafiğe bakar bakmaz içim bir tuhaf oluyor. ders şu ki pişmanlık kar getirmiyor, keşke onun yerine o parayla düzenli bitcoin biriktirseydim.
-
ilk aldıgım miktar sonrası log grafik sagdaki gibi bak, sonra kendine gel deniyor tabii boşuna.
danışmanın en zoru, kalabalığın atıldığı yerde girmeyip planlı birikimde kalmak herhalde.
-
benim için pişmanlık ne almadığım miktar ne de kaçırdığım fırsat; aslında o dönemde kripto nedir diye sormaya bile tenezzül etmemekti. 2021'de grafiklere bakıp 'balon' deyip geçen kafam, 2022'de forumda 'e ama teknolojiye inanıyorum' cümlesini kurarken biraz utanç duymadı değil.
-
2017'de 3 bin dolarken duymuştum da 'balon bu ya' deyip geçmiştim, şimdi geriye dönüp baktığımda o günleri düşünmemek elde değil. herkesin dilinde olan şeyi o zaman ciddiye almadım, sonra her yükselişte 'artık geç' dedim. özeleştiri yapayım: araştırmadan, sadece kulaktan dolma bilgiyle karar verdim. bu tarz geç kalma pişmanlığı, aslında araştırma tembelliğinin faturası.
