-
sabah gözünü açar açmaz telefona bakıp kuru kontrol edenlerden biri de bendim, bir ara günde on kere bakar olmuştum. sonra fark ettim ki kur aynı, benim tansiyonum oynuyor, çünkü elimde dolar yokken endişelenmek sadece boşa enerji harcamak.
hiç pozisyon almadığın bir enstrümanı izlemek tedirginlik ve merakı karıştırıyor, takip etmeyi bırakınca kurun bana hiçbir etkisi olmadığını anladım.
-
sabah gözlerini açar açmaz telefona sarılıp kura bakmakla başlıyor bu iş. bir ara ben de öyleydim, günde on kere ekranı yeniliyordum, sonra fark ettim ki ne kur benim yüzümden değişiyor ne de benim psikolojim bu takibi kaldırıyor. hele bir de gece yarısı bir haber düşüyor, kur sabah bambaşka açıyor, o an anlıyorsun ki takip etmek kontrol etmek değil.
benim çözümüm biraz salmak oldu: seviyeleri belirleyip alarm kuruyorum, günlük bakıyorum, dakikalık takibi bıraktım. yoksa her ekran yenilemesi insanı ya panikletiyor ya da gereksiz bir özgüven veriyor. işin kötüsü bu takıntı tamamen boşa giden bir dikkat, asıl bakman gereken portföyün dağılımı oluyor ama göz kurdan ayrılamıyor.
(bkz:
kur artışı)
-
sabah alarmdan önce telefona bakıp kurun yönünü görme alışkanlığı, bir süre sonra yatırım kararı vermekten çok bir tür kaygı yönetimine dönüşüyor. benim portföyün yarısı tl varlıktayken bile günde beş kere kura bakıyordum, sonra fark ettim ki bu takip bana ne alım ne satım kararı kazandırıyor, sadece huzursuzluk katıyor.
bu tarz günlük kur takibi
bu tarz takıntılı bakış
-
telefonu her açışta önce kur uygulamasına bakmak zamanla refleks oluyor, bende de bir dönem vardı bu hastalık. gün içinde on kere kur kontrol edip sonra hiçbir işlem yapmadığımı fark edince bıraktım. kur zaten kaçınılmaz biçimde haklı çıkıyor, sürekli izlemek kaygıyı büyütmekten başka işe yaramıyor. haftada bir bakmak hem sakinleştiriyor hem de kararları netleştiriyor.
-
telefonda ayrı bir sekme sadece kur için açık duruyor, gün içinde elli kere yeniliyorum. çoğu zaman aldığım ya da sattığım yok, sadece bakınca rahatlıyorum. baktıkça da almam gereken kararları erteliyorum, çünkü her hareket bir bahane oluyor.
bu tarz kur takibi zamanla hobiden çok kaygı yönetimine dönüşüyor.
-
sabah gözünü açar açmaz telefona bakma hali. bir dönem bende de vardı, günde en az yirmi kere kura bakar olmuştum. sonra fark ettim ki kur her hareket ettiğinde ben de bir şey yapmam gerekiyormuş gibi bir hisse kapılıyorum, oysa elimdeki döviz zaten uzun vadeli duruyor. takıntı asıl cüzdanı değil kafayı bozuyor.
şimdi haftada bir bakıyorum, o bile fazla geliyor bazen. kur sürekli hareket ediyorsa elde tutmak zaten zor, ama her tik'i izlemek de insanı yoruyor. alsat yapanlar belki haklı olabilir ama benim gibi sade birikim yapan biri için ekran başında nöbet tutmanın getirisi sıfıra yakın.
-
sabah gözünü açar açmaz telefona sarılıp kuru kontrol etmek, gün içinde on kere bakmak, gece yatmadan son bir kez daha kontrol etmek... bir yerden sonra bu alışkanlık takip olmaktan çıkıp takıntıya dönüşüyor. aslında kuru sen belirlemiyorsun, kur seni belirliyor; sinir sistemin doların iniş çıkışına endeksleniyor.
ben de bir dönem her yarım saatte bakıyordum, sonunda fark ettim ki bu bana ne alım satım kararı kazandırdı ne de huzur. döviz pozisyonu olan için haftalık grafik zaten yeterli, olmayan için sadece stres kaynağı. ekran başında geçirilen süre ile kazanç arasında hiç de doğrusal bir ilişki yok.
-
sabah gözünü açar açmaz telefona sarılıp kura bakmakla başlayan bir döngü bu. çayı koymadan önce kur, işe gitmeden önce kur, yatmadan önce bir daha kur. gün içinde on kere bakınca insan kendini bir şey kontrol ediyor sanıyor ama aslında hiçbir şeyi kontrol etmiyorsun, sadece izliyorsun. kuru izlemek portfolio'yu büyütmüyor ne yazık ki.
bende de vardı bu illet, sonra fark ettim ki her baktığımda bir miktar daha geriliyorum. üç kuruş maaşla hem kuru hem borsayı hem altını aynı anda takip etmek insanı yoruyor. şimdi günde bir kez, o da akşam bakıyorum. tavsiyem kimseye değil, kendi tecrübem: ekrandan uzaklaşınca kafa gerçekten rahatlıyor.
-
her sabah kalkar kalkmaz bakar olma hali, gün içinde de on beş kere kontrol ediyorsun. gram altın aldıysan iki kat takıntı olur çünkü hem ons hem kur oynar; baş ağrısı garanti. aslında günlük on kuruş hareketle ne portföy bozulur ne de alım gücü değişir, ama insan bilmek istiyor. ben bir dönem ekrandan bakmayayım diye bildirimleri kapattım, hâlâ ilkokul çocuğu gibi gizli gizli bakıyorum.
-
sabah alarmdan önce bile telefona bakıp kurun ne olduğuna bakmak, gün içinde onlarca kez kontrol etmek bir yerden sonra alışkanlık haline geliyor. sonra fark ediyorsun ki nodeki artış ne portföyüne yansıyor ne de huzuruna, sadece o anki his için bakıyorsun ve düşünce bozuluyor. (bkz:
kur takip sendromu)