-
sabah gözünü açar açmaz telefona sarılıp kur ne olmuş diye bakmak, sonra gün içinde yüz kere aynı sayfayı yenilemek. bir süre sonra fark ediyorsun ki hareket etmiyorsun, sadece izliyorsun.
kendini tetikte sanmak aslında sadece gereksiz bir stres yükü. o anlık ekran hareketleri seni zengin de etmiyor, fakir de; ama uykunu ve dikkatini alıp götürüyor.
bir de o ranzalı sayıların arasında gidip gelirken kendine 'bugün şu kadar birikti' diye telkinde bulunan tanıdıklar var, onları görünce
portföy yerine ekran takibi yaptığını anlıyorsun. doktor önerisi gibi gelmesin ama alarm kur, günde bir kez bak ve geç.
-
sabah kalkar kalkmaz ekrana bakıyordum bir dönem, her 10 kuruş artışta moralim bozuluyordu; sonra fark ettim ki bu takıntı beni yatırımcı değil, kur izleyicisi yapmış. haftada bir bakıp geçmek en sağlıklısı, uzun vadede her gün ekran izlemenin portföye katkısı sıfıra yakın.
-
sabah alarmdım, gece son işim kura bakmak oldu, portföydeki her şey dolar bazlı erirken ben ekran tazelemesiyle meşguldüm. sonunda fark ettim ki takip etmek kontrol etmiyor, sadece uyutmuyor.
-
sabah telefona bakmadan gözünü açamıyorsan bunun adı yatırım değil, düpedüz alarm kurmuşsun kendine. ben bir dönem widget eklemiştim ana ekrana, işe giderken asansörde bile bakıyordum; sonunda fark ettim ki kur aynı, benim sinirlerim erimiş.
-
telefonun ana ekranında kur uygulaması, saat başı açıp bakıyorum. 10 kuruş oynasa portföy dengem bozulacakmış gibi geliyor ama aslında elimdeki tutar belli. bu takıntı yatırımdan çok kaygı yönetimi olmuş, farkındayım ama bırakamıyorum.
(bkz:
kur artışı)
-
sabah kalkar kalkmaz telefonu açıp kur bakmak bir süre sonra sigortasız bir alışkanlığa dönüşüyor; üç aşağı beş yukarı her hareketi bir önceki maaşınla kıyaslamaya başlıyorsun.
-
telefon her açıldığında önce kur uygulamasına bakma hali. 32'den 29'a düşünce sevinip 34'e çıkınca panikleyen bir sürü insan var, üstelik elinde dolar yok. üç yıl önce portföyün yüzde onu kadar dolar almıştım, o günden beri her sabah ilk işim kura bakmak oldu. sonra fark ettim ki kur bana hiçbir şey katmıyor, sadece uykumu bozuyor.
-
bu takıntı bende de var, günde on kez uygulamayı açmadan duramıyorum. portföyün üçte biri dolarda olduğu için haklı bir takıntı gibi görünüyor ama saat başı bakınca tansiyonum yükseliyor.
-
sabah gözünü açar açmaz telefondan kura bakmakla başlıyor bu iş. gün içinde yüz kere yeniliyorsun, her 10 kuruşluk harekette moralin bozuluyor ama elinde döviz varsa da satmıyorsun. sonunda ne mi oluyor, ne kazandığın belli ne kaybettiğin; sadece günlerin sinir harbiyle geçiyor. ben bir ara ekrandan silmeyi denedim, iki gün dayanabildim.
-
sabah kalkar kalkmaz kur ekranına bakmak zamanla bir ritüele dönüşüyor, farkındayım. portföyün yarısı tl varlıktaysa her 10 kuruşluk hareket günlük ruh halini belirliyor, bu da yatırımı değil kumarı andırıyor. kendime sınır koydum, günde iki kez bakıyorum, o bile fazla bazen. uzun vadede kazanan hep bakmayan oluyor, tuhaftır.
