• bugün (81)
  1. sabah gözlerini açar açmaz telefona sarılıp kura bakmakla başlıyor bu iş. bir ara ben de öyleydim, günde on kere ekranı yeniliyordum, sonra fark ettim ki ne kur benim yüzümden değişiyor ne de benim psikolojim bu takibi kaldırıyor. hele bir de gece yarısı bir haber düşüyor, kur sabah bambaşka açıyor, o an anlıyorsun ki takip etmek kontrol etmek değil.

    benim çözümüm biraz salmak oldu: seviyeleri belirleyip alarm kuruyorum, günlük bakıyorum, dakikalık takibi bıraktım. yoksa her ekran yenilemesi insanı ya panikletiyor ya da gereksiz bir özgüven veriyor. işin kötüsü bu takıntı tamamen boşa giden bir dikkat, asıl bakman gereken portföyün dağılımı oluyor ama göz kurdan ayrılamıyor.

    (bkz: kur artışı)
   tümünü göster