• bugün (96)
  1. sabah gözünü açar açmaz telefona sarılıp kuru kontrol etmek, gün içinde on kere grafiğe bakmak... bir noktadan sonra bu iş yatırım olmaktan çıkıp sinir harbine dönüyor. kur zaten aldığın malın fiyatına yansımış, sen napıyorsun, kendine niye eziyet ediyorsun? hesabında dolar yoksa bile panik yapıyorsun, o derece.

    şunu fark ettim, sürekli kur takip eden kişi aslında pozisyonu olmadığı halde portföyünü izliyor sanıyor. borsada endeks takibi bile daha sakin, çünkü günde bir kere bakıyorsun. kur öyle değil, gece uyanıp baktığım oldu, itiraf ediyorum. sonuçta ne mi oldu? oynaklık beni daha sinirli yaptı, karar kalitem düştü. bir süre kur sayfasını kapattım da kafam rahatladı, bu tarz davranışlar gerçekten portföyden çok psikolojiyi yıpratıyor. bu tarz takıntıların yatırımdan çok günlük stres yönetimine döndüğünü geç fark ettim.
  2. gün içinde on kere kur bakmak insana yatırımcı değil, taxi meter izliyormuş hissi veriyor. halbuki uzun vadeli birikim yapıyorsan günlük kur oynaması portföyünün özünden çok psikolojini bozuyor.
  3. telefonu elime her aldığımda önce dolar kuru uygulamasını açıyorum, sanki benim açmamla bir şey değişecekmiş gibi bir his. gün içinde üç kuruş oynasa da gün sonu aynı yere dönüyor, tansiyonum boşa oynuyor.

    fark ettim ki bu takip alışkanlığı portföye hiçbir şey katmıyor, benden sadece huzur götürüyor. o yüzden uygulamayı ana ekrandan kaldırdım. iki gündür daha sakinim, uzun vadede ne olacaksa kur da onun bir parçası nasılsa.