• bugün (89)
  1. yıllarca 'ev almak kutsaldır' diye dayatılan kafa beni 30 yaşında natamam bir daireye bir ömür borçlandırmak üzereydi. hesabı masa başında yapınca görüyorsun: kredi faiziyle birlikte ipotekli bir hayatın toplam maliyeti, kirada oturup kalan parayı öğrenci evi tadında değil de düzgün bir portföye kanalize etme maliyetinden fena halde yüksek olabiliyor. enflasyon ortamında kira artışı hızlı ama varlık tarafı da enflasyonla büyüyor; işin özü borç mu, getiri mi olduğunda insan donup kalıyor.

    ben kirada kalıp mevduat, hisse ve biraz altınla çeşitlendirmeyi tercih ettim, temettü portföyümü kira gibi okumayı öğrendim. evin güven duygusu hâlâ cazip ama tüm birikimi betona gömüp tek bir çatıya bağlı kalmak bana cazip gelmiyor. suçlu ya da doğru yok; hesap ortada, namuslu da ortada.
   tümünü göster